การเอาเปรียบคนอื่น ไม่มีทางเจริญหรอก

การเอาเปรียบคนอื่น ไม่มีทางเจริญหรอก

เธอได้ครอบครองทุกอย่าง แล้วเธอสุขใจหรือ…?

เธอทำทุกอย่างเพื่อให้ได้มา ไม่ว่าถูกหรือผิดก็ไม่สน เธอภูมิใจหรือ…?

เธอรักสนแต่ว่าตัวเองได้อะไร แต่ไม่สนใจความเดือดร้อนของคนอื่นๆ เธอยังได้ชื่อว่ารักเป็นอยู่หรือ

“คุณอาจได้อะไรมากมายจากการเห็นแ ก่ตัวแต่สิ่งที่คุณไม่มีทางได้เลยคือโอกาสเข้าไปนั่งในใจคน”

ความละอายต่อบาปกรรมควรมีติดตัว แม้ใครไม่เห็นความผิดชอบชั่วดี

ควรสำนึกอยู่ทุกขณะจิตทุกลมหายใจ คนชั่วที่ได้ชื่อว่า “ชั่ว”

เพราะทำบาปได้โดยไร้การละอายพอรู้ว่าทำชั่ว แล้วยังไม่สำนึก

ไม่เกรงกลัวต่อบ าปกร รมนั่นจึงเป็นที่มาของ “คนชั่ว”

คือคิดไม่ได้ ทำดีไม่ได้ หลงในการทำผิดซ้ำๆ จนติดเป็นนิสัย

พอทำทุกๆ วันเข้า จิตก็มืดบอด ไร้การระอายใจ จนฝังรากลึกกลายเป็น “สันดาน”

ที่แก้ไขไม่ได้ เพราะตัวเองไม่อยากแก้ ไม่อยากปรับ

คนที่คุ้นชินกับการทำไม่ดีบ่อยครั้งจะรู้ว่า “ความดี” ทำยากมาก

ให้ผลช้าเป็นเต่าล้านปีแต กต่างจาก “ทำตามใจ ตามกิเลสในใจตน” ให้ผลทันที

สนองความอยากได้ทันที สะใจในทันที เห็นผลลัพธ์ทันที

อย่าทำความไม่ดีเลยท่านทั้งหลาย การสร้างเวรกรรมให้กับตนเองนั้นก็บาปไม่น้อย

ชีวิตนี้ ชีวิตเดียว มันยังทุกข์ทรมานไม่พอหรือ ใยท่านถึงสะสมเวรกรรม

เวรภัยไม่จบสิ้นทำไมถึงผูกพยาบาทเจ้ากรรมไม่ยอมอภัยปล่อยวางให้ใจเราเป็นอิสระสักที

ใจท่านทุกข์ไม่มีใครล่วงรู้หรอก ข้าพเจ้าก็ไม้รู้ นอกจากตัวท่านเองเท่านั้นที่รู้