(ข้อคิดคติสอนใจ) เรื่องทิฐิ คิดเพียงแค่ว่าเราคิดว่าตัวเองไม่ผิด

(ข้อคิดคติสอนใจ) เรื่องทิฐิ คิดเพียงแค่ว่าเราคิดว่าตัวเองไม่ผิด

มีชายหนุ่มคนหนึ่งเขาต้องเดินทางไปเป็นทหารเพื่อรับใช้ชาติ โดยขณะนั้นหญิงสาวตั้งครรภ์ได้เจ็ดเดือนแล้ว

เมื่อชายหนุ่มเสร็จภาระกิจจากการรับใช้ชาตินั้น ก็กลับมาบ้าน ด้วยความดีใจสุดๆ

เพราะจะได้พบกับภรรายาอันเป็นที่รัก และลูกชายที่เขาเองยังไม่เคยพบหน้ากันเลย เป็นเวลา 2 ปีเต็มๆ

ทำให้เมื่อทั้งสองได้เจอกัน ก็แสดงความรักด้วยการกอดกันอยู่นานเลยล่ะ

จนลืมไปเลยว่ามีเด็กน้อยอีกคนหนึ่ง รอคอยทั้ง 2 คน

อยู่ข้างกายของเขาเมื่อทั้ง 2 แสดงความรักความคิดถึงต่อกันเรียบร้อยแล้ว

จึงหันมาจูงมือຫนูน้อยแล้วก็เดินกลับบ้านไป ระหว่างทางภรรยาสาวเห็นว่าวันนี้ต้องฉลอง

การกลับมาของสามีเสียหน่อย จึงได้พูดกับสามีว่า “พี่ขา เดี๋ยวหนูไปหาซื้อของมาทำกับข้าวให้พี่ทานนะ ฝากลูกไว้กับพี่ด้วย”

เดี๋ยวหนูกลับมา สามีกับลูกก็ยืนรออยู่ตรงนั้น เมื่อภรรยาออกไปซื้ออาหารแล้วเขาจึงมีเวลาหยอกล้อกับลูก

และถามหนูน้อยว่า คิดถึงพ่อไหมลูก…?

น้าไม่ใช่พ่อหนู พ่อหนูมาหาหนูทุกคืนเลย

เวลาหนูนั่ง พ่อก็นั่ง เวลาหนูยืนพ่อก็ยืนขึ้นตาม

ระหว่างที่ยืนงงอยู่นั้น ภรรยาของเขาได้เดินกลับมา

และพูดกับสามีว่า พี่กลับบ้านกันเถอะ ซื้อของเรียบร้อยแล้ว

แต่สามีกลับเงียบ และไม่พูดไม่เอ่ยคำใดๆ ทั้งนั้น

ฝ่ายภรรยารู้สึกแปลกใจ แต่เธอก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

ในระหว่างที่เธอไปซื้ออาหารกลับบ้าน เธอก็คิดหาเหตุผลมาตลอดระหว่างทาง

แต่ก็นึกไม่ออกเลย และก็คิดว่าในระหว่างทานข้าว บรรยากาศน่าจะกลับมาเหมือนเดิม

ตกเย็นภรรยา ก็เรียกสามีมาทานข้าวด้วยกัน ทั้ง 3 คน นั่งทานข้าวอยู่ด้วยกัน

แต่ในบรรยากาศระหว่างทานอาหารนั้น ตลอดเวลา ไม่มีแม้แต่เสียงสนทนาของใครดังออกมาเลย

ทำให้อาหารมื้อนั้นเป็นมื้อแห่งความเจ็บปวด ของทั้ง 2 คน

ในคืนนั้นเอง ภรรยาก้ได้ตัดสินใจเดินออกจากบ้านแล้วไม่กลับมาอีกเลย

ผ่านไปได้ค่อนคืน ฝ่ายสามีตื่นขึ้นมาไม่เห็นภรรยา เขาจึงเดินออกมานอกห้อง

เขาเห็นเด็กน้อยยังไม่นอน และเห็นพฤติกรรมบางอย่างของเด็กน้อย

เด็กน้อย ชี้ไปที่เงาของตัวเขาเอง และพูดว่าพ่อของหนูมาแล้ว

แล้วก็ชี้ไปที่เงา และพูดว่าเวลาหนูนั่งพ่อก็นั่ง เวลาหนูยืนพ่อก็ยืน

ชายคนนั้นคิดได้ว่า ที่เขาเข้าใจผิดเมื่อตอนกลางวันนั้นหนูน้อยหมายถึง เงาของตนเองนั่นเอง

มันทำให้เขารู้ว่า ภรรยาของเขา รักเขาแค่ไหน เขาพยายามตามหาภรรยาตลอดทั้งคืน

จนรุ่งสาง เขาพบ ศพภรรยาอยู่ในทะเล เขาจึงรู้สึกเสียใจมาก ในเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนั้น

จึงเดินลงไปในทะเล เพื่อไปหาภรรยาของตนที่จบชีวิตลง เพราะความเข้าใจผิดของเขา

และทั้งสองจบชีวิตตัวเองลงด้วยเพียงแค่มี ทิฐิ ต่อกัน ไม่พูดคุยกัน จนเหตุการณ์บานปลายใหญ่โต

เกินกว่าที่จะแก้ไขได้ ทิ้งหนูน้อย ซึ่งไม่มีความผิดต้องกลายเป็นเด็กกำพร้าพ่อแม่

เพียงเพราะพ่อและแม่ มีความเป็นตัวตน คิดแต่ว่าตนเองนั้นถูก ทำไมไม่เริ่มต้นในการซักถามก่อน

อย่าให้เหตุการณ์เช่นนี้เกิดขึ้นเลย เพียงแค่เราคิดว่าตัวเองไม่ผิด