คนเก่งจริง คือคนที่ เลี้ยงดูพ่อแม่ได้

เก็บไว่อ่าน มีลูกสอนลูก มีหลานสอนหลาน ถ้าไม่มี เอาไว้เป็นความรู้ว่าจริงแค่ไหน โตขึ้นน้องจะรู้ว่า ยากยิ่งกว่าหาผัวเมียดีๆ คือหาทำเลค้าขายดีๆ

ยากยิ่งกว่าสอบเข้ามหาวิทยาลัยดีๆ คือการมีอาชีพการงานดีๆ โตขึ้นน้องจะอึ้งว่า พ่อแม่เราเอาเงินที่ไหนมาเลี้ยงเรา

ขนาดเราเงินเดือน 3 หมื่น ยังไม่พอจะให้พ่อแม่ได้เลย โตขึ้นน้องจะเข้าใจว่า โซดา ขวดละ 100 ในผับ ที่น้องไป แพงขนาดไหน

น้องจะเริ่มสงสัยว่า พ่อแม่ทำไมเลี้ยงลูก 3-4 คน ได้ จนเรียนจบ แต่ลูก 3-4 คน เรียนจบ มีงานทำหมด แต่ไม่มีใครเลี้ยงดูพ่อแม่ไม่ได้สักคนเดียว

โตขึ้นน้องจะเข้าใจ ว่าทำไมพ่อแม่ต้องทำงานหนัก วันหยุดไม่ได้พัก ค่ำมืดยังไม่ได้กินข้าว น้องจะรู้ว่าเขาทำเพื่อใคร

วันหนึ่งน้องจะคิดได้ ว่าชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัย เป็นช่วงชีวิตที่มีความสุขที่สุดแล้ว เพราะมีคนหาเงินให้ใช้ เรียนไปเที่ยวไป ไม่ต้องคิดอะไร

วันหนึ่งน้องจะรู้ว่า คุณค่าของชีวิต ไม่ได้วัดกันที่โทรศัพท์เครื่องใหม่ หรือกระเป๋าแบรนด์เนม แต่มันวัดกันที่ ความรับผิดชอบ และสามัญสำนึก

วันหนึ่งน้องจะรู้ว่า คนที่ร่ำรวยที่แท้จริง คือคนที่เลี้ยงดูพ่อแม่ได้ ไม่ใช่คนที่สามารถจ่ายค่าเหล้า ขวดละ 5 พัน โดยไม่เสียดาย

วันที่พ่อแม่ตา ย วันนั้นแหละ คือวันที่โลกนี้ ไม่มีใครรักน้องจริงหลงเหลืออยู่อีกแล้ว

เมื่อก่อนร้องเรียกหาแต่ผัวเมียในโซเชียล วันหนึ่งน้องจะเรียกร้องหาแต่พ่อแม่ ที่ไม่มีวันหวนกลับคืนมาได้

พ่อแม่ขายแกงได้วันละไม่ถึงพัน เลี้ยงลูกจนเรียนจบมีงานทำมาได้ ลูกเงินเดือน 2-3 หมื่น กลับเลี้ยงดูพ่อแม่ไม่ได้

วันนี้บทความนี้ น้องอ่านแล้วอาจจะไม่เข้าใจ สักวันที่คิดได้ จะเข้าใจมัน

ที่มา : สิริทัศน์ สมเสงี่ยม