ความร่ำรวยความมั่งมี..ไม่ใช่จุดหลักชัยของความสุข

ความร่ำรวยความมั่งมี..ไม่ใช่จุดหลักชัยของความสุข

จนหรือรวย รวยหรือจน ใครเป็นคนแบ่งประเภทครับ จำเป็นต้องมีเพดานกั้นระหว่างความจนกับความรวยไหมครับ

คุณใช่เกณฑ์อะไรมาแบ่งความจนความรวย แล้วคุณมีสิทธิ์อะไรมาบอกว่าคนนี้จนคนนี้รวย

การที่คนมีกิน กินดีอยู่ดีแต่ไม่มีเงินเดือนในบัญชี แบบนี้จนไหม

จำเป็นด้วยหรือที่จะต้องแปลงสิ่งที่เค้าทำมาหากินให้เป็นตัวเงินเพื่อจะบอกว่า คนนี้จน คนนี้ไม่จน ไม่เข้าใจจริงๆ ครับ

ทำให้คนที่อยู่อย่างพอเพียงอยู่แล้ว สมถะอยู่แล้ว อาจจะกลับมาคิดใหม่ว่า

ตอนนี้ที่เป็นอยู่แบบนี้สบายใจ กลับกลายเป็นคนจนไปแล้วหรือนี่ มันอะไรกัน

จำเป็นจะต้องให้พวกเค้าขวนขวายปีนกระไดตามลำดับชั้นเพื่อวิ่งไปหาความร่ำรวยหรืออย่างไร

แล้วความร่ำรวยมีอะไรดีนักที่จำเป็นจะต้องวิ่งไปหากัน หรือว่าความร่ำรวยความมั่งมีคือจุดหลักชัยของความสุข

แล้วเป็นความสุขที่แท้จริงหรือกระไร คนเราเกิดมาต้องมาติดกับดัก

เพื่อตะเกียกตะกายให้ตัวเองหลุดพ้นจากการแบ่งกลุ่มความจนความรวย นี่หรือคือแก่นแท้ของชีวิต

จนหรือรวยจะต้องมีรายได้ไปตกอยู่ในตารางช่วงเงินเดือนที่รัฐกำหนดหรือ

หรือแท้ที่จริงแล้ว ความร่ำรวยหรือความจนอยู่กันภายในกันแน่

รวยสมบัติ ทรัพย์สิน เงินทอง

รวยยศฐา บรรดาพล ศักดิ์

รวยจิตใจ รวยเพื่อนฝูง รวยมิตร

จนเงินทอง จนใจ จนปัญญา

ชาวนากินดีอยู่ดี และมีความสุขแล้ว จำเป็นที่จะต้องใฝ่หาสิ่งใดอีก

อยากให้เพื่อนมนุษย์คนอื่นอยู่ดีมีสุขด้วย หรือว่าอยากให้เพื่อนเหมือนเรา

หรือเราเหมือนเพื่อน แล้วสิ่งที่เราคิดว่าเราสุขแล้วคนอื่นจะสุขเหมือนเราหรือ

พอดีได้ไปฟังเพลง แก้จนมาครับ กำลังคิดว่า ความจน ที่ชาวบ้านมีอยู่

ที่ว่าชาวบ้านจนนั้น ใครไปชี้ว่าเค้าจน เรามีสิทธิ์ว่าเค้าไหม ว่าเค้าจน เขียนออกมาในบทความนี้

เพราะสงสัยเหลือเกินว่า จริงๆ แล้ว ใครจะไปมีสิทธิ์แบ่งตัวเองว่าตัวเองจนหรือรวย แล้วจำเป็นไหมว่าต้องแบ่งแยกประเภท

จนหรือรวยใครจะเป็นคนแบ่ง แบ่งไปทำไม ตกงานหรือมีงานทำอยู่ที่ไหน ใครลิขิต

สุขหรือทุกข์อยู่ที่ไหน ใครควรคิด แล้วค่าชีวิตอยู่ที่ไหน ใครกำหนด