คุณทำดีได้ แต่อย่าทำตัวเด่น เพราะบนโลกนี้ไม่มีใครอยากน้อยหน้าใคร

คุณทำดีได้ แต่อย่าทำตัวเด่น เพราะบนโลกนี้ไม่มีใครอยากน้อยหน้าใคร

คนที่รู้จักแบ่งปัน ถึงใครๆ จะว่าเป็นคนดี และคนดีคือคนโง่ แต่คนโง่ ก็ดีกว่าโกงเขากิน

คนบางคน เขาเป็นฝ่ายเสียเปรียบตลอด แต่กลับมีลูกหลานน่ารัก

บางครอบครัวถูกปลูกฝังในเรื่องความเห็นแก่ตัวมากไป จนลูกหลานติดเป็นนิสัย

จากรุ่นหนึ่ง สู่รุ่นหนึ่ง จึงเกิดสังคมคนรวย คนจน แบ่งแยกความเสมอภาค

ทั้งๆ ที่ความจริง คนจนก็รวยได้ คนรวยก็จนได้ และสุดท้ายก็ต ายทุกคน

สิ่งที่ยังเหลือคือความดี ความเลว ที่ชนรุ่นหลังนำมาเล่าต่อ ซึ่งชีวิตหนึ่งๆ เป็นแค่เรื่องเล่า

1. ปล่อยวางได้ย่อมสงบสุข

คนที่อายุเลยเลข 50 ผ่านเรื่องราวมามาก ผ่านทุกข์ผ่านสุขมามาก ผ่านร้อนผ่านหนาวมามาก

ผ่านความขัดแย้งช่วงชิงมามาก ผ่านความผิดหวัง สมหวังมามาก เมื่อยืนหยัดมาได้จนถึงวันนี้

ลองหันย้อนกับไปดูวันวาน หลายสิ่งน่าจดจำ หลายสิ่งน่าขบขัน และหลายสิ่งยังค้างคา

ทำใจได้ ย่อมเกิดสติปัญญา ยอมรับได้ย่อมเกิดวาสนา ปล่อยวางได้ย่อมสงบสุข

2. เหลือเงินมิสู้เหลือคุณธรรม

เงินทองเป็นสิ่งสำคัญในช่วงนี้ แต่อย่าหาจนไม่มีเวลาพักผ่อน พอมีพอใช้ก็ได้แล้ว

มีสุภาษิตโบราณบทหนึ่งเขาว่าไว้ “เหลือเงินมิสู้เหลือคุณธรรม” หาเงินเก่งก็ต้องใช้เงินให้เป็น

หามาแต่ไม่ยอมใช้ พอวันใดใกล้ลาจากโลกไป จะกลายเป็นหวงสมบัติ

แบบนี้ลูกหลานหนีหายหมด ไม่มีใครอยู่ดูแลตอนแก่หรอก

3. แก่แล้วลดความเห็นแก่ตัวลงบ้าง

อย่าหวังว่าต้องได้รับความเห็นอกเห็นใจจากใครๆ อายุไม่น้อยแล้ว

ทำตัวให้เขาเคารพ อย่าทำตัวให้เขาสมเพช หากอยากให้คนอื่นยอมรับและยกย่อง

ก็ต้องทำตัวเองให้มีคุณค่าพอที่ผู้คนจะยกย่อง อย่าหวังว่าคนอื่นต้องหยิบยื่นความสะดวกให้

4. รวยจนก็เกิดมาทุกข์กันทุกคน

ไม่มีใครไม่เคยกรำทุกข์ คุณหน้าดำคร่ำเครียดหาเลี้ยงครอบครัว คนอื่นก็หน้าดำคร่ำเครียดหาเลี้ยงครอบครัวเหมือนกัน

คุณร้องไห้เมื่อพ่ายแพ้ เขาก็ร้องไห้ในวันที่ล้มเหลวเหมือนกัน คุณหัวเสียกับลูกน้อง

เขาก็หัวเสียกับเจ้านายเหมือนกัน ดังนั้น อย่ามัวคิดว่าตัวเองทุกข์อยู่คนเดียว

วันใดที่เจอทุกข์ จงรู้ไว้ว่าคนอื่นก็ทุกข์เหมือนๆ กัน ความทุกข์ของเราไม่ได้ยิ่งใหญ่ที่สุดบนโลก

5. อย่าแข่งขันกันที่ความงามบนใบหน้า

อายุปานนี้ต้องเข้าใจว่า อย่าแข่งขันกันที่ความงามบนใบหน้า

แต่จงแข่งกันที่ความดี อย่าเปรียบกันที่ความมั่งมี

สุขภาพต่างหากที่ต้องใส่ใจ อย่าแก่งแย่งยศฐาอำนาจ

เวทีชีวิตมีขึ้นมีลง หากมีความสามารถ ก็แสดงออกเมื่อถึงเวลา แต่อย่าแสดงทุกเวลา

6. ต่อให้รักมากสนิทมาก เขาก็เคยหักหลังกัน

จำไว้นะคนดี บนใบหน้าที่สวยหล่อ เขาก็เคยร้องไห้และบูดบึ้งเหมือนกัน

ต่อให้สนิทชิดเชื้อกันยังไง เขาก็เคยทรยศหักหลังกันมาแล้ว

ต่อให้ตำแหน่งมันมีเกียรติ และโดดเด่นมากเพียงใด เขาก็ผลัดกันรุ่งผลัดกันร่วงมานักต่อนัก

สิ่งใดควรอยู่ย่อมอยู่ สิ่งใดควรได้ย่อมได้ สิ่งใดควรไปย่อมไป อย่าฝ่าฝืนว่ามันต้องคู่เราไปตลอด

7. โลกนี้ไม่มีใครเก่งกว่าใครหรอก

มีแต่คนที่คิดว่าตัวเองแน่ แต่เราไม่ควรคิดว่าตัวเองเจ๋ง อย่าคิดว่าตัวเองดีเลิศกว่าใครๆ

หากคุณคิดว่ามีแต่คนที่ด้อยกว่า อย่าลืมว่าที่เด่นกว่าคุณก็มีเยอะแยะ เพลาๆ ลมลงบ้างนะ อย่าเบ่งให้มันมากนัก

8. ระหว่างชีวิตคู่ เพื่อน บุตร ธิดา หรือคนรัก

ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น จงบอกกับตัวเองว่าไม่มีใครผิดต่อใคร ไม่มีใครเป็นคนทิ้งใครไป

เพราะในขณะที่คุณคิดว่าฝ่ายตรงข้ามเป็นฝ่ายผิด ฝั่งเขาก็คิดว่าคุณเป็นฝ่ายผิดด้วยเหมือนกัน

มันก็แค่ใครเข้าใจใคร ? ใครถนอมใครก็เท่านั้นเอง ไม่ว่าใครจะอยู่หรือใครจะไป

โอบอุ้มให้อภัยได้ก็ต้องเลือกทำ เข้าใจฝ่ายตรงข้ามให้มากแม้ว่ามันยากที่จะเข้าใจ

เพราะที่สุดแล้วใจของคุณเป็นของคุณ คนอื่นไม่อาจเข้าไปอยู่ในใจและทนทุกข์ไปพร้อมกับคุณได้

9. มีนักปราชญ์บอกว่า “ทำดีได้ แต่อย่าเด่นจะเป็นภัย”

คุณทำดีได้ แต่อย่าทำตัวเด่น เพราะบนโลกนี้ไม่มีใครอยากน้อยหน้าใคร ดีแล้วเด่น มีแต่คนจ้องอิจฉา