คุณลักษณะผู้มีธรรม มักมีสัมมาคารวะ ไม่ยกตนข่มท่าน ไม่ตีตัวเสมอใคร

คุณลักษณะผู้มีธรรม มักมีสัมมาคารวะ ไม่ยกตนข่มท่าน ไม่ตีตัวเสมอใคร

ทุกคนมีกุญแจแห่งความสุข แค่เรามีสัมมาคาระวะ ไม่ยกตนข่มท่าน ไม่ตีตัวเสมอใคร เรียกได้ว่าเป็นผู้มีธรรม

เมื่อหัวใจมีธรรม ก็ย่อมมีความสงบสุข ย้อนมองกลับไปสิ คุณจะรู้สึกตัวเองว่า ตัวเองเคยแบกภาระหนักเกินตัวมานานแค่ไหนแล้ว

ตั้งแต่ตอนยังเป็นวัยรุ่นไม่ใช่เหรอ คุณมักจะถามตัวเองอยู่เสมอ จนบางครั้งก็รู้สึกว่า ตัวเองแก่กว่าอายุจริงไปเป็นสิบปี

เหมือนเต่าตัวน้อยที่เกิดมาพร้อมกับกระดองอันหนักอึ้ง พยายามวิ่งไปข้างหน้า แต่ขาและกระดองที่หนักมันไม่เป็นใจ

ทุกคนเคยถามตัวเองว่า ฉันมีชีวิตไปเพื่ออะไรกัน หลวงพ่อท่านหนึ่งเคยบอกว่า คนเรามีชีวิตอยู่เพื่อความสุข

ท่านเล่าให้ฟังว่า มีเด็กหนุ่มผู้หนึ่ง เขารู้สึกสิ้นหวังในชีวิต เขาได้เรียนถามหลวงพ่อว่า อะไรคือสัจธรรมของชีวิต

หลวงพ่อพิจารณาแล้วก็ตอบเขาไปว่า “โยมลองมาบวชสิ” เด็กหนุ่มผู้นั้นก็ได้ขอบวชกับหลวงพ่อ

เมื่อบวชเป็นพระ พระบวชใหม่ใช้ชีวิตด้วยความสงบอยู่ในวัด เช้ามาก็ทำวัตรเช้า กวาดลานวัด อ่านพระธรรมคัมภีร์

พระใหม่ยิ่งรู้สึกผิดหวังกับสิ่งที่ตัวเองตัดสินใจทำ เพราะชีวิตในวัดไม่ได้มีรสชาติไรเลย

“มันน่าเบื่อสิ้นดี” พระหนุ่มเอ่ยขึ้นเมื่ออยู่ต่อหน้าหลวงพ่อ

“สัจธรรมของชีวิตมันน่าเบื่ออย่างนี้หรือขอรับหลวงพ่อ” พระหนุ่มถามต่อ เมื่อเห็นหลวงพ่อเอาแต่หัวร่อ

หลวงพ่อหยิบถ้วยใบหนึ่ง แล้วก็ตักน้ำขึ้นมาจากตุ่มข้างกาย “ถ้วยที่มีน้ำนี้ เธอเห็นอะไรอยู่ในนี้บ้าง”

“ไม่เห็นอะไรเลยขอรับ” พระหนุ่มตอบไปแบบงงๆ หลวงพ่อก็พูดต่อว่า

“ในถ้วยใบนี้ อาตมามองเห็นความใสของน้ำ ที่เป็นดั่งกระจกส่องท้องฟ้าที่สดใส

อาตมายังเห็นลานวัดที่เขียวขจีไปด้วยสุมทุมพุ่มไม้ มันกำลังร่ายรำไปตามแรงลม

อาตมายังเห็นถึงความหอมหวานของน้ำในถ้วยใบนี้ โยมรู้ไหม คนในสมัยนี้ไม่ค่อยมีโอกาสได้ดื่มน้ำบ่อกันแล้ว

เขาดื่มแต่น้ำประปา ที่ผ่านการกลั่นกรองจนขาดไปซึ่งรสชาติดั้งเดิม น้ำบ่อเป็นน้ำที่เต็มไปด้วยพลังชีวิต

เธอดื่มน้ำที่วัดนี้มาหลายวัน เธอไม่เคยสังเกตเลยหรือ อาตมาจะบอกอะไรให้ เธอจะต้องรู้จักหาความสุขจากสิ่งรอบตัว

หากเธออยากมีความสุข ลองใช้ใจมองทุกสิ่งสิ” พระหนุ่มได้แต่ร้องอ๋อ และก็พยักหน้าไปมาอย่างเข้าใจ

“มันเป็นอย่างนี้นี่เอง กระผมไม่เคยหยุดมองสิ่งรอบตัวเลยขอรับ กราบขอบพระคุณท่านอาจารย์ขอรับ”

พอหลวงพ่อท่านเล่าเสร็จ พระหนุ่มก็ยิ้มขึ้นมาในทันทีเหมือนกัน

ฉันเข้าใจแล้ว เราทุกคนมีชีวิตอยู่ก็เพื่อความสุข และกุญแจแห่งความสุขนั้นก็คือ ใช้ใจมองทุกสิ่งรอบตัวนั่นเอง