จงระลึกนึกถึง ความดีที่สั่งสมมา แม้เพียงเล็กน้อย ก็เป็นบุญแล้ว

มีคนประเภทหนึ่ง ที่มีสิทธิ์จี้ใจกังวลอยู่ตลอดเวลาว่าก่อน ต า ย จะคิดไม่ดี ไปไม่ดีซึ่งเมื่อสำรวจก็จะพบว่าคนพวกนี้มีสมบัติสามัญหลักๆ เช่น

หนึ่ง รู้ตัวว่าชอบคิดลบ มองโลกในแง่ร้าย

สอง แม้อยากคิดบวก ความคิดลบก็ชนะ

สาม มีความรู้สึกผิด ติดตัว ฝังใจ ถอนไม่ขึ้น

สี่ ฝันร้ายบ่อย เช่น ถูกจองจำ หลงป่า

กล่าวโดยย่นย่อ คือ มีจิตของตนเองเป็นศัตรู มีวิธีคิดของตนเองเป็นความน่ากังวล ถ้ากังวลเช่นนั้น ขณะยังมีชีวิตอีกยาว ๆ ก็แล้วไป เพราะมีโอกาสเยอะที่จะลืม ๆ ไปเอง

แต่หากความกังวลนั้นเกิดขึ้นขณะเหลือชีวิตเพียงน้อย ก็นับว่าน่าเป็นห่วง เพราะความกังวลที่ครอบงำจิตได้มิดดวง เป็นนิมิตหมายบอกว่า มีสิทธิ์ ต า ย ไปกับจิตที่ดำมืด เป็นอกุศล

ใกล้ ต า ย จะเหมือนมีแต่ฝันร้าย รีเพลย์แต่เรื่องไม่ดีที่ทำไว้ในชาตินี้ คนเราเมื่อรู้ตัวว่าใกล้ ต า ย ก็ไม่มีหรอกที่จะ ไม่กังวลเรื่องชีวิตหลังความ ต า ย แต่อย่าปล่อยให้ตัวเองกังวล แบบหาทางออกไม่ได้

เพราะเมื่อสมองเข้าโหมดย้ำคิดย้ำทำ จิตจะถูกตรึงอยู่กับอกุศลธรรมไม่เลิกไปด้วย เพื่อถอดถอนความกังวลว่า คุณจะคิดไม่ดี หรือนึกถึงเรื่องไม่ดีก่อน ต า ย ให้บอกตัวเองว่า การ ต า ย ไม่ดี

ไปสูคติภพที่ไม่ดีนั้น มีได้หลายสาเหตุ ไม่ใช่แค่คิดไม่ดีอย่างเดียว เช่น ทำบาปไว้มากกว่าบุญ น้ำหนักก็เอียงลงต่ำได้ เมื่อกังวลถูกจุด ก็แก้ถูกจุด คือ เพิ่มบุญให้มากขึ้น คิดถึงอะไรดี ๆ พูดอะไรดี ๆ ทำอะไรดี ๆ

ไม่ใช่เอาแต่จมปลักอยู่กับความกังวล และเมื่อสดชื่นกับอะไรดีๆ ที่คิด พูด ทำ มากขึ้น คุณจะพบว่าจิตตัวเองทำงานไปอีกแบบ พร้อมระลึก พร้อมทบทวน พร้อมจำได้ว่า ทั้งชีวิตที่ผ่านมา มีกรรมอันใดบ้าง น่าปลื้ม น่าเป็นสุข น่าชื่นใจ

คิดถึงแล้วภูมิใจไม่หาย แม้เรื่องเล็กแสนเล็ก เช่น ออกแรงช่วยมดให้รอด ต า ย แค่นึกถึง ใจก็สว่างแจ้งขึ้นมาแล้ว นอกจากสำรวจบุญบาป ทางพุทธเราก็ให้สำรวจความติดค้างคาใจ

เช่น ยังห่วงคน ยังหวงสมบัติ ยังยึดติดอยู่กับอะไรบนพื้นโลกอยู่ไหม ให้รู้ว่าความติดนั้นแหละ ไม่ปล่อยให้ลอยขึ้นสูง เป็นอิสระจากโลกไปได้ หนำซ้ำมีสิทธิ์ฉุดลงต่ำ

ไปเป็นพวกเดียวกับปู่โสมเฝ้าทรัพย์ หรือวิญญาณรังควานญาติได้อีกด้วย เมื่อสำรวจแล้วรู้ตัวว่ายังติดข้อใด ก็จะได้เข้าใจ และละความกังวลข้อนั้น ๆ ไปเสีย

เห็นว่ามือนี้กำของได้เห็นว่าแขนนี้โอบกอดใครได้แค่ตอนยังมีเรี่ยวแรง มีพลังชีวิต เมื่อพลังชีวิตขาดสูญ จะเอาเรี่ยวแรงที่ไหน มากำของหรือโอบกอดใครได้อีก

พอกระจายความกังวล หรือความกลัว ต า ย ไม่ดี ออกไปเป็นข้อ ๆ ได้อย่างชัดเจน คุณจะเลิกกลัวเลิกกังวล มีจิตที่เป็นอิสระ และรู้ว่าจิตที่สว่างด้วยบุญและเป็นอิสระจากความยึดติดโลกนั่นเอง

จะเป็นที่พึ่ง จะเป็นความปลอดภัย จะเป็นความอบอุ่นใจที่แท้จริงให้กับตนเอง

ขอบคุณแหล่งที่มา : dungtrin