จงเป็นดั่งพญาอินทรีย์ “อย่าให้ค่าให้ราคา กับคนที่ไม่เห็นค่าเห็นราคาในตัวของเรา”

จงเป็นดั่งพญาอินทรีย์ “อย่าให้ค่าให้ราคา กับคนที่ไม่เห็นค่าเห็นราคาในตัวของเรา”

นกชนิดเดียวที่สามารถอยู่เหนืออินทรีย์ได้ “คืออีกา”

มันจะขึ้นขี่หลังพญาอินทรีย์ และคอยจิกคอยสร้างความรำคาญอยู่ตลอดเวลา

แต่พญาอินทรีย์ จะไม่ตอบโต้โจมตี และเสียเวลาไปตอแยกับมัน

เพียงแค่กางปีกให้กว้าง และบินสูงขึ้นๆ ยิ่งสูงเท่าไหร่อีกาก็ยิ่งหายใจลำบากเท่านั้น

แล้วมันก็จะเริ่มถอนตัวร่วงหล่น ลงมาเพราะขาดออกซิเจนในอากาศ และหมดเรี่ยวแรงจะบิน

“เก็บแรงของคุณไว้บินให้สูง”

“อย่าให้ราคากับคนที่ชิงชังเรา”

“เดี๋ยวเขาก็ตกต่ำ เพราะทำตนเอง”

เมื่อนั้นทุกอย่างจะราบรื่น โดยไม่ต้องออกแรง

ใครจะตัดสิน คุณยังไงช่างเขา

แคร์คนที่แคร์เรา ก็พอใคร ไม่มีส่วนกับชีวิตเรา

ก็อย่าไปให้ความ “สำคัญ” ไม่มีใครรู้จักเราดีเท่าตัวเราเองทำใจ ไม่มีใครไม่โดนตัดสิน

จะมีทั้งคนที่ชอบ และไม่ชอบเรา ไม่มีทางจะทำให้ ทุกคนชอบเราได้

มันเหนื่อยเกินไป ถ้าต้องทำทุกอย่าง ให้ทุกคนเข้าใจ และพอใจอยู่กับคนที่รัก และแคร์เรา

ปล่อยวางไม่ต้องสนใจคนอื่น แทนที่จะเครียด เพราะคนที่เกลียดเรา

ใช้เวลาที่มีค่า กับคนที่รักเราดีกว่าเยอะ

ไม่มีใครทำได้ “ถูกใจทุกคนหรอก” มีคนรัก

ก็ต้องมีคนเกลียด มันอยู่ที่เราเก็บคำด่านั้นมาคิด

ให้ตัวเองไม่สบายใจหรือจะเก็บคำนั้นไว้เพื่อ

“พัฒนาตัวเองต่อ” ต้องเลือกที่อยู่ให้เป็นต้องเข้มแข็ง จากการถูกเกลียด

วันไหนที่เรารู้คุณค่า ของตัวเองมากพอ

วันนั้นก็จะไม่มีใครแย่ง “ความสุข” ไปจากเราได้