ชีวิตที่ไม่มีต้นทุนไม่น่ากลัวหรอก ชีวิตที่ไม่มีความพยายามต่างหาก ที่น่ากลัว

ชีวิตที่ไม่มีต้นทุนไม่น่ากลัวหรอก ชีวิตที่ไม่มีความพยายามต่างหาก ที่น่ากลัว

ในเมื่อโลกใช้ปืน รถถัง เครื่องบินทำ ส ง ค ร า ม เราไม่สามารถชนะศึกได้ด้วยดาบกับโล่ห์และม้า

ในเมื่อโลกส่งข้อมูลกันทางโซเชี่ยลมีเดีย เราไม่อาจตามคู่แข่งทันด้วยการใช้นกพิราบสื่อสาร

ในเมื่อโลกซื้อขายกันผ่านออนไลน์ ขายหน้าร้านไม่พออีกต่อไป

ในเมื่อโลก มีเดลิเวอรรี่ การค้าขายอยู่กับที่กลายเป็นเรื่องอันตราย

ในเมื่อโลกมันเปลี่ยนไป เราไม่สามารถคิดแบบเดิม ทำแบบเดิมได้อีก

ตั้งแต่มีหลอดไฟก็ไม่มีใครจุดตะเกียงอีกเลย

10 กว่าปีที่แล้ว รายได้วันละ 600 เดือนละ 18,000 บาท

ถ้าเทียบกับตอนนี้ รายได้คงอยู่ราวๆ 30,000-35,000

ตอนนั้นอยากเป็นคนรวย เพราะมีแต่เพื่อนที่รวย

ก็เลยอยากรวยเหมือนเขา ผมอยากรวยด้วยความคิดโง่ๆ

เงินเดือนออก ซื้อเสื้อผ้าแพงๆ แบบที่เพื่อนๆ ใส่

กินอาหารดีๆ แบบที่เพื่อนๆ ไปกินกัน นั่งร้านหรูๆ ตามเพื่อนๆ ไป

ให้ติ๊ปเด็กเสิร์ฟร้านเหล้า เด็กสับคอในห้องน้ำทีละร้อย แบบที่เพื่อนๆ ทำ

ผลปรากฏว่า ยิ่งทำยิ่งจน จนลง จนลง เพื่อนมีกำไรจากธุรกิจมาใช้จ่ายในเรื่องต่างๆ

ผมเอาค่าแรง เอาเงินในอนาคต มาใช้ซื้อโซดาขวดละ 50 บาท ในผับ

เพื่อนมีธุรกิจหลายอย่าง มีรายได้จากทุกทิศทาง

ผมรายได้ทางเดียว แต่ใช้จ่ายหลายอย่าง จากการกระทำโง่ๆ ในตอนนั้น

มันได้บทเรียนดีๆ กลับมาว่า การใส่เสื้อผ้าราคาแพงแบบคนรวยไม่ได้แปลว่าเรารวย

การนั่งกินอาหารแพงๆ ร่วมโต๊ะกับคนรวย ไม่ได้ทำให้เรารวย

การใช้เงินแบบคนรวย เราแค่ดูเหมือนรวย จากคนภายนอก แต่แท้ที่จริง เราจน

วันนึงทำให้ผมคิดได้ เด็กสัยคอในห้องน้ำที่ผมเคยให้ติ๊ป กำเงินหลายแสนมาซื้อรถปิ๊กอัพเงินสด

กับเต็นท์รถเพื่อนผม เขาบอกเพื่อนผมว่า เงินเดือนแค่ 1,200 นอกนั้นได้มาจากติ๊ป

ผมเหมือนโดนตบหน้า ทำตัวอวดรวยให้ติ๊ปเป็นร้อย

แต่ตัวเองรถมอร์ไซค์เวฟ จะโดนยึด

ตั้งแต่นั้นมา ผมไม่เคยคิดจะซื้อเสื้อผ้าแพงๆ กินแพงๆ ทำตัวอวดรวยอีกนาน

ผมนั่งย้อนดูพฤติกรรมโง่ๆ ตัวเอง จึงได้รู้ว่าที่ทำไปโคตรโง่

แทนที่มีเพื่อนรวย มีเพื่อนสำเร็จ จะศึกษาความสำเร็จเขา

ขอคำแนะนำจากเขา เปล่าเลย กลับเลียนแบบความสำเร็จ

ความร่ำรวยเพียงแค่เปลือกมาจากเพื่อน

วันนั้นแหละ ทำให้ผมรู้ว่า อยากรวย ต้องตั้งใจทำมาหากิน

ต้องมีความพยายาม ต้องทุ่มเทเหมือนคนรวย ไม่ใช่แต่งตัวกินอยู่เหมือนคนรวย

เดี๋ยวนี้ แค่นี้ก็จบ เดี๋ยวนี้ สั่งก๋วยเตี๋ยวพิเศษก็พอใจ

เดี๋ยวนี้ ร้านหมูกะทะก็ได้แล้ว เดี๋ยวนี้ ผมรวยจริงๆ แล้ว

รวยความคิด (ที่คิดได้) รวยความสุขแบบง่ายๆ นี่แหละความรวยที่แท้จริง