ชีวิตเราไม่ได้ดีขึ้นเพราะการถกเถียง

ชีวิตเราไม่ได้ดีขึ้นเพราะการถกเถียง

เมื่อก่อน ถ้าอะไรไม่ถูกใจ ก็จะเถียงจนคอเป็นเอ็น อะไรไม่ถูกไม่ควร ก็จะบีบคั้นเอาผลสรุปให้ได้

แต่ตอนนี้ไม่เป็นแบบนั้นละ เพราะต่างคนต่างมีมุมมอง ชีวิตเราไม่ได้ดีขึ้นเพราะการถกเถียง

สยบเขาให้ยอมแล้วได้อะไร? ได้แค่ความสะใจชั่วครู่ แต่ศัตรูเพียบ ก็อย่าทำเลย เหนื่อยเปล่า

เรื่องบางเรื่อง คนบางคน งานบางงาน เมื่อมองให้เห็นความจริง

คุณเองนั่นแหละที่เป็นคนถอดสลักกุญแจที่สร้างขึ้นเองในใจ ทำได้อย่างนี้เมื่อไหร่ ใจโล่ง

ไม่คบหา ก็ไม่รู้ว่าใครดีใครร้าย ไม่เกิดเรื่อง ก็ไม่รู้ว่าใครจริงใจใครเสแสร้ง

ไม่ดื่ม ก็ไม่รู้ว่าแก้วไหนร้อนแก้วไหนเย็น ไม่หมดผลประโยชน์ ก็ไม่รู้ว่าใครยังอยู่ใครจากไป

ไม่ตกต่ำ ก็ไม่รู้ว่าใครมิตรแท้ใครมิตรเทียม ฟ้าเปลี่ยนสี จึงแยกว่าเป็นฤดูกาลใด

สถานะเปลี่ยนไป จึงพิสูจน์ใจคน อย่าเพิ่งกล่าวโทษว่าคนอื่นแล้งน้ำใจ

หยัดยืนด้วยขาของตนเองได้ ยั่งยืน

ทำในสิ่งที่ควรทำ แต่ไม่อยากทำให้ดีได้ เรียกว่ามีศักยภาพ

หยุดคำด่าที่อยากตะโกนใส่หน้าคนที่ไม่พอใจได้ เรียกว่ามีสติ

กลืนความอดสูส่วนตน เพื่อให้ส่วนรวมสมบูรณ์ได้ เรียกว่ามีน้ำใจ

มองคนที่ขวางหูขวางตาให้เป็นปกติได้ เรียกว่ามีความสุขุม

มองคนที่ด้อยกว่าเป็นเสมอภาคได้ เรียกว่ามีคุณธรรม

เวลาชีวิตเกิดปัญหา อย่าเพ่งสาเหตุจากคนอื่น เพราะยิ่งหาจะยิ่งบ้า

จงหาจากตัวเองก่อน เพราะบางครั้ง เราเองนั่นแหละ ที่เป็นต้นเหตุของคำว่าตัวปัญหา

ตอนคุณขี่มอเตอร์ไซค์ คุณไม่ชอบคนขับรถยนต์

ตอนคุณขับรถยนต์ คุณไม่ชอบคนขี่มอเตอร์ไซค์

ตอนคุณเป็นลูกจ้าง คุณรู้สึกว่าเถ้าแก่หยุมหยิม

ตอนคุณเป็นเถ้าแก่ คุณรู้สึกว่าลูกจ้างไม่ตั้งใจทำงาน

ตอนคุณเป็นลูกค้า คุณอยากได้ของดีราคาถูก

ตอนคุณเป็นคนขาย คุณรู้สึกว่าลูกค้าจุกจิกจู้จี้

อันที่จริงไม่มีใครผิด ผิดที่จุดยืนต่างกัน

คิดถึงใจเขาใจเราบ้าง คิดได้ ทุกคืนก็หลับสบาย