ถ้าเชือกแค่เส้นเดียว ลูกยังแก้ไม่ได้ แล้วจะไปแก้ปัญหาอะไรในชีวิตได้ล่ะ

ถ้าเชือกแค่เส้นเดียว ลูกยังแก้ไม่ได้ แล้วจะไปแก้ปัญหาอะไรในชีวิตได้ล่ะ

เคยเป็นกันไหม เมื่อเจอปัญหาเรามักจะทำสิ่งที่ง่ายที่สุด คือตัดปัญหานั้นทิ้ง

แต่สุดท้ายปัญหาก็ยังอยู่อย่างเดิม ไม่เคยถูกแก้จริงๆ สักที เป็นเพราะปัญหามันแก้ไม่ได้

หรือเราไม่คิดที่จะแก้กันแน่การหนีปัญหา มันคงง่ายกว่จริงๆ ง่ายกว่าที่จะมานั่งแก้ปัญหา

ตอนที่ฉันอายุยังน้อย ฉันเคยรู้สึกหัวเสียกับการแก้เชือกที่พันกันยุ่งเหยิง

เพราะยิ่งแก้ ฉันยิ่งหงุดหงิดอารมณ์ ไม่ดี ฉันร้องไห้เสียใจ และไม่พอใจ

รู้สึกอึดอัด และคิดว่าทำไมฉันจะต้องมาทนกับเชือกไร้สาระเส้นนี้ด้วย

ฉันจึงใช้กรรไกรตัดเชือกจนขาด มันขาดออกจากกันเป็นชิ้นๆ ฉันรู้สึกสะใจนิดๆ

และมันก็ทำให้ฉันหายโมโหได้ เพราะฉันไม่ต้องมานั่งแก้เชือกอีกแล้ว

ครั้งต่อมาเชือกพันกันอีก ฉันไม่คิดอะไรมาก เดินไปหยิบกรรไกรมาตัด มันขาดจากกันก็จบ

จนมาวันหนึ่ง ฉันเห็นแม่นั่งแก้เชือกที่พันกันอยู่กองใหญ่มันพันกันมั่วไปหมด

พันกันชนิดที่ว่า นั่งแก้ทั้งชาติก็คงไม่ออกมาเป็นเชือกเหมือนเดิม

แต่ฉันก็ยังเห็นแม่ค่อยๆ นั่งแก้มันอยู่ทุกวัน วันละนิดละหน่อยพอเหนื่อย

หรือเบื่อ แม่ก็ไปทำอย่างอื่น แล้วก็ค่อยกลับมานั่งแก้อีก

ฉันเห็นแบบนั้น จนรำคาญ เลยบอกแม่ไปว่า “ทำไมแม่ต้องทนกับกองเชือกไร้สาระ พวกนี้ เอากรรไกรตัด ออกให้ขาดก็สิ้นเรื่อง”

คำตอบของแม่ที่ฉันได้ มันทำให้ฉันเข้าใจอะไรมากขึ้น แม่บอกว่า “เชือกเวลาที่มันพันกัน เขาไม่ให้ใช้กรรไกรมาตัดออกให้ขาดหรอกนะ

เขาให้นั่งแก้ออก เพราะเชือกเป็นเส้นเดียว ต่อให้พันกันยุ่งแค่ไหน ก็แก้ได้

ถ้าเชือกแค่เส้นเดียว ลูกยังแก้ไม่ได้ แล้วจะไปแก้ปัญหาอะไรในชีวิตได้ล่ะ

อีกหน่อยถ้าเจอปัญหา ลูกก็จะเอาแต่ใช้กรรไกรตัดปัญหา เหมือนที่ใช้ตัดเชือกหรอ

ถ้าไม่อดทนแก้ด้วยมือตัวเอง แล้วจะไปทำอะไรได้ ไม่มีอะไรยาก ไปกว่าความอดทนของคนเราหรอกนะ จำไว้

ไม่กี่วันหลังจากนั้น ฉันก็เห็นเชือกเส้นยาวแขวนเป็นระเบียบอยู่หน้าบ้าน

แม่ยิ้มและมองมันด้วยความภูมิใจ ฉันมองอย่างทึ้งๆ กับสิ่งที่แม่ทำ

แม่ทำจนสำเร็จ ซึ่งเป็นสิ่งที่ฉันไม่เคยคิดจะทำมันให้ได้เลยเรื่องนี้สอนให้ฉันรู้ว่า ปัญหาของคนเราก็เหมือนกับเชือกนั่นแหละ

แต่ที่เราแก้ปัญหาไม่ได้ เพราะมัวแต่จะหนีปัญหาไม่ใช่ว่าแก้ไม่ได้ หรือไม่มีทางออก แต่เราเลือกที่จะตัดมันทิ้ง ทั้งๆ ที่ปัญหาก็ยังไม่ถูกแก้

โลกสร้างปัญหาสร้างอุปสรรค เพื่อทดสอบ และให้เราข้ามมันไปให้ได้ จะแพ้บ้าง ชนะบ้าง

มันก็เป็นเรื่องปกติ แต่ทุกครั้งที่เราผ่านมาได้ เราจะภูมิใจที่เราไม่ย่อท้อต่อสิ่งต่างๆ ที่เข้ามา และทำให้เราเข็มแข็งขึ้นเรื่อยๆ

ชีวิตคนเราผิดพลาดได้ ความพ่ายแพ้เป็นเรื่องปกติ ไม่ใช่สิ่งเลวร้าย อะไรเลย

ต่อไป ถ้าจะต้องเจอกับปัญหาใดๆ ไม่ว่าจะเหนื่อย หรือท้อแค่ไหน

อย่าหนีปัญหา แค่บอกปัญหาว่า พักสักเดี๋ยว แล้วค่อยมาเจอกันใหม่