ถ้าเห็นค่าสิ่งที่ไม่ใช่ทรัพย์สิน จะไม่สิ้นหวังในชีวิต

ถ้าเห็นค่าสิ่งที่ไม่ใช่ทรัพย์สิน จะไม่สิ้นหวังในชีวิต

คนที่อยู่กับแต่ “วัตถุ” จะมองเห็นแต่คุณค่าของ “วัตถุภายนอก”

แต่เติมเท่าไหร่ก็ไม่เต็ม เพราะอยากได้ อยากมี ที่ดีกว่า ที่มากกว่าขึ้นไปอีก

คนติดวัตถุ จึงสุขได้ชั่วคราว แต่ทุกข์ ยาวๆ ไป สุดท้าย เมื่อไม่ได้ ที่อยากได้

ดิ้นรนจนหมดหนทางก็จะเริ่ม “สิ้นหวัง” ไม่ดิ้นรนต่อไปอีก

ส่วน “วัตถุ” ที่มี ที่หามาได้แล้ว “ความต้องการ” ก็หมดไป

แต่ “ภาระ” ไม่หมด ต้องดูแลรักษา กลัวเสื่อมโทรม กลัวสูญหาย กลัวใครมาขโมย

หากยัง อยู่ในวังวน “วัตถุ” ก็จะไม่เข้าใจ และมองไม่เห็น “สิ่งมีค่าอื่นในชีวิต”

ไม่เคยรู้ว่าดวงตา แขน ขา ที่เป็นปกติ คือ สิ่งที่ประเมินค่าไม่ได้ของชีวิต

เพราะถ้ายังมองเห็น ยังมีแขน ยังมีมือ ที่หยิบจับช่วยเหลือตัวเองได้

มีขาที่พาตัวเองเดินไปไหนต่อไหน เพื่อไปทำบางสิ่งบางอย่างได้

คือสิ่งที่มีค่า กับชีวิตอย่างที่สุด ลองคิดดูค่ะ นอกจาก ดวงตา แขน ขา แล้ว

เรายังมีอะไรอีก ค่อยๆ คิดนะคะ รับรองว่า คุณจะรู้สึกทึ่งว่า “ฉันมี สิ่งที่มีค่า”

มากมายอย่างที่ไม่เคยคิดมาก่อน มากมายจริงๆ นะคะ

ดังนั้น ต้องฝึกวางวัตถุที่ยึดติดลง ตัวจะเบา ใจก็จะเบา

และมีเวลานึกถึง สิ่งมีค่าในชีวิต จง “ขอบคุณ” สิ่งมีค่าทุกสิ่งที่คุณมี

แม้ในอดีต จะเคยคิดว่า “เป็นธรรมดาที่ต้องมี” แต่หากเปลี่ยนมา “เห็นค่า” และ “ขอบคุณ”

กับสิ่งที่คิดว่าเป็นธรรมดาได้ ใจ จะมีพลัง กายจะกระปรี้กระเปร่า

อย่างไรก็ไม่สิ้นหวังในชีวิต และความไม่สิ้นหวัง จะพาคุณไป ให้ได้พบอะไรดีๆ กับชีวิตคุณในสักวันแน่นอนค่ะ