ทำงานมาก็นานแต่ทำไมไม่รวยอย่างเขาสักที

ทำงานมาก็นานแต่ทำไมไม่รวยอย่างเขาสักที

หากวันนี้คุณนั้นเป็นคนหนึ่งที่ทำงานมานานหลายปีแล้ว แต่ยังไม่มีเงินเก็บกับเขาสักที

ถึงแม้เงินเดือนจะขึ้นทุกๆ ปี แต่ก็ยังไม่เหลือเก็บเหมือนเดิม

วันนี้เราก็มีข้อคิดดีๆ อยากให้มนุษย์เงินทุกๆ คนได้อ่าน ไปดูกันสิว่าทำไม ถึงไม่รวยเหมือนคนอื่นๆ เขาสักที

บางคนเมื่อได้เงินมาก็มักซื้อความหรูหราก่อน ซื้อความสุขสบายก่อน หน้าใหญ่ใจโต ขอให้ได้อวดก่อน

คนรวย เขาซื้อของแพงๆ หลังจากรวยแล้ว คนจนซื้อแต่ของแพง ทั้งๆ ที่ยังไม่รวย

คนรวยสร้างกิจการ นำเงินมาต่อยอด ไปตรงไหนก็มีสาขาเพิ่ม ขยายกิจการไปเรื่อย

มีร้านตัวเอง หันไปทางไหน มีแต่รายได้ แล้วค่อยนำกำไรที่เหลือ มาใช้จ่ายฟุ่มเฟือย

คนจน สร้างแต่หนี้ หันไปทางไหน ก็มีแต่เจ้าหนี้ รายได้เท่าเดิม แต่รายจ่ายมากกว่าเดิม

ผมเคยเป็นมาก่อน แต่หลังๆ มา ผมรู้ว่าควรใช้เงินทำอะไรตั้งแต่ผมฉลาดกว่าเงิน ผมรู้ทันความโลภ

ผมก็สบาย ถ้าอายุ 45 – 50 อยากนั่งทำงานงกๆ ให้คนอื่นชี้นิ้วสั่งงาน

ผมเคยมีเงินมากพอที่จะถอยรถหรูในฝัน แต่ผมไม่ทำ

คนที่ส่อแววว่าจะจน คือ มีเงินปั๊บ ซื้อของที่ตัวเองอยากได้ก่อน ไม่เชื่อไปสังเกตตัวเองดูนะ

ได้โบนัสมา 5 หมื่น กิน เที่ยว ซื้อนาฬิกาที่ชอบ แล้วไง กี่ปีแล้วที่ชีวิตเป็นแบบนี้ ต้องตื่นไปให้คนอื่นชี้นิ้วสั่งงาน สิ้นปีมาก็เหมือนเดิมครับ

อ้างอีกแล้ว ทำงานเหนื่อยมาทั้งปี ซื้อของดีๆ ของกินดีๆ ให้รางวัลชีวิตตัวเองหน่อย

ซื้อโทรศัพท์ใหม่ พากันไปฉลอง เปลี่ยนแม็กรถ ตังค์หมดพอดี

ทุกๆ ปี ทำแบบนี้ ผ่านไป 10 ปี นั่งดิ่มกับเพื่อนกลุ่มเดิม ต่างคนต่างถามกันเอง ทำไมพวกเราจนจังวะ

ทำงานมาตั้งนานไม่รวยสักที ทีนี้รู้ยัง ทำไม เพราะคุณไม่เคยคิดที่จะเปลื่ยนแปลงอะไร

และที่สำคัญนั่งรอแต่โอกาส ทำไมไม่สร้างโอกาสเอง งอมืองอเท้ารอคนอื่นทำไม

ทำงานเหนื่อยมาทั้งเดือน ขอให้รางวัลชีวิตบ้าง กินของแพงๆ ซื้อทุกอย่างที่อยากได้

นั่งร้านอาหารดีๆ ยังไม่ถึงวันที่ 10 ของเดือนเลย เงินเดือนหมดแล้ว เงินหมดก็กินมาม่าบ้าง ยืมเพื่อนบ้าง

ไหนล่ะ คนส่วนใหญ่ในสังคมเข้าใจคำว่ารางวัลชีวิตผิดๆ ไม่รวยจริงๆ อย่าไปฝืนทำแบบนี้

กี่ปีๆ ก็จนแล้วจนอีก เงินเดือนออกมา ก็อ้างเหมือนเดือนที่แล้ว เหนื่อยมาทั้งเดือนแล้ว

ขอให้รางวัลชีวิตกับตัวเองบ้าง หมดไปเท่าไรแล้วกับไอ้คำที่ว่า เหนื่อยมาทั้งปีแล้ว ขอให้รางวัลกับตัวเองบ้าง