นิทานสั้น เด็กชายกับปลาทอง ใครมีนิสัย ละเลย เรื่องนี้เตือนใจได้ดี

นิทานสั้น เด็กชายกับปลาทอง ใครมีนิสัย ละเลย เรื่องนี้เตือนใจได้ดี

มีเด็กชายคนนึง อยากเลี้ยงปลาทอง เขาขอร้องให้พ่อซื้อให้ พ่อก็ซื้อให้ตามที่ลูกชายร้องขอ

เด็กชายดีใจ เฝ้าดูแลเอาใจใส่ เล่นกับปลาทองทุกวัน แต่เมื่อเวลาผ่านไป เด็กชายเริ่มเบื่อ และเจอสิ่งอื่นที่น่าสนใจกว่า

เขาทิ้งปลาทองไว้ในตู้ แล้วไม่เล่นกับปลาทองเหมือนเช่นเคย ทว่าทุกครั้งที่ปลาทองเห็นหน้าเด็กชาย

ปลาทองมักจะกระโดดขึ้นผิวน้ำไปมา ด้วยความดีใจ หวังเพื่อให้เด็กชายหันมาสนใจ

แต่กลับไม่มีวี่แววของเด็กชาย วันหนึ่งเมื่อเด็กชายสังเกตเห็นว่าปลาทองของเขาเงียบผิดปกติ

เขาจึงลองเคาะตู้กระจกใส หวังเพื่อเรียกปลาทองตัวน้อย

แต่ปลาทองก็ได้ต ายจากไปเสียแล้ว เด็กชายเสียใจและเสียดายว่า

“ช่วงเวลาที่ผ่านมา เขาปล่อยปละละเลยบางสิ่ง กว่าจะรู้ตัวก็ไม่อาจแก้ไขอะไรได้อีกแล้ว”

บางครั้งคนเรา มักจะมองข้ามสิ่งที่อยู่ใกล้ตัวมากที่สุด และเลือกที่จะให้ความสำคัญกับสิ่งที่อยู่ไกลตัว

จนเมื่อถึงวันนึง สิ่งที่เราคิดว่า “มันยังคงอยู่ตรงนี้” มันอาจจะไม่มีอยู่อีกแล้วก็ได้

ชีวิตคนเราไม่อาจคาดเดาได้ทุกสิ่ง จงรักษาสิ่งที่สำคัญที่สุดเอาไว้ให้ดีๆ

อย่าปล่อยให้เวลาล่วงเลยผ่านไป จนไม่สามารถแก้ไขอะไรได้อีก

แล้วต้องมาเสียใจภายหลัง อย่าให้มีคำพูดที่ว่า “ถ้ารู้อย่างนี้” เลยนะ เพราะว่าวันนี้พรุ่งนี้ อาจจะไม่มีอยู่แล้วก็ได้

ที่มา : ป๊ า ด โ ท้ ว