ปรัชญา 3 เรื่อง ที่อ่านแล้วเข้าใจชีวิต บางเรื่องไม่รู้ดีกว่า..รู้มากไปมีแต่ความทุกข์

ปรัชญา 3 เรื่อง ที่อ่านแล้วเข้าใจชีวิต บางเรื่องไม่รู้ดีกว่า..รู้มากไปมีแต่ความทุกข์

หากฉลาดรู้ทันคนมากไป ความสุขความสงบก็คงหายไปจากเราได้ในทันทีไงล่ะ

เพราะเรื่องบางเรื่อง อยากให้เราทำตัวไม่รู้ดูบ้าง จะได้ไม่เป็นทุกข์ รู้มากไปมีแต่ความทุกข์

1. ปรัชญา เรื่องหูดี หูหนวก

มีหญิงสองคน เป็นมะเร็ง แล้ววันที่ไปตรวจ ทั้งสองได้นั่งรอฟังผล ในห้องเดียวกัน คนที่หูดีได้ยินทุกคำ

ที่หมอกระซิบคุยกันในห้องข้างๆ ว่าเธอนั้น จะมีชีวิตอยู่ได้เพียงหกเดือนเท่านั้น

แล้วผู้หญิงอีกคน จะอยู่ได้อีกเพียงสามเดือน คือคนที่หูหนวก

แต่ผู้หญิงที่จะมีชีวิตเพียงสามเดือน เธอไม่ได้ยินอะไรเลย

ที่หมอคุยกัน แม้พูดอยู่ตรงหน้าเธอ เธอก็ยังถามเสียงดังใส่ว่า “เธอพูดอะไรพูดดังๆ หน่อยซิ”

จากนั้น หนึ่งเดือนผ่านไป หญิงหูดีก็จากไป

แต่ว่าคนหูหนวก ยังมีชีวิตต่อมา จนถึงทุกวันนี้ เพราะเธอไม่ได้ยินอะไร จึงไม่ได้กังวลกับเรื่องที่เกิดขึ้น

2. ปรัชญา เรื่องวิเคราะห์การลงมือทำ

มีชายอยู่สองคน วินัยและมงคล เปิดบริษัทเล็กๆ ในช่วงวิกฤตต้มยำกุ้ง

วินัยผู้คำนวณเหตุการณ์ได้อย่างแม่นยำ รู้ว่าจะมีเจ้าของธุรกิจขนาดเล็กประมาณ 30 เปอเซนต์

ต้องปิดตัวลง และคิดว่าบริษัทของตน ก็คงไม่รอดแน่ เลยตัดสินใจปิดกิจการ

แล้วให้เงินปันผลกับลูกน้อง ให้ไปทำทุน แล้วส่วนมงคล เขาไม่ค่อยรู้ทิศทางของเศรษฐกิจนัก

คนส่วนมากมองว่ามงคลนั้น เป็นเจ้าของกิจการที่โง่ด้วยซ้ำไป

วินัยเตือนมงคลว่า “อนาคตเป็นเรื่องที่ยาก มันอาจไม่ได้เป็นอย่างที่นายคิดก็ได้”

มงคลไม่คิดอะไร คิดแต่ว่าหากยังคงหางานให้ลูกน้องทำได้ในแต่ละวัน โอกาสก็เป็นของเขา

แล้วสุดท้ายบริษัทของมงคล ยังคงดำเนินกิจการมาจนถึงวันนี้

3. ปรัชญา เรื่องสายตาสั้น สายตา ยาว

ชายสองคน เขาทั้งสองเป็นเพื่อนรักกัน คนนึงสายต ายาว อีกคนหนึ่งสายตาสั้น

ทั้งสองเรือพลิกคว่ำกลางทะเล ขณะที่ต่างคนต่างก็กระเสือก กระสนพยุงตัวอยู่กลางทะเล

แล้วจู่ๆ คนสายต ายาว ได้มองไปเห็นเรือน้อยลอยห่างอยู่ไม่ไกลนัก

และดูเหมือนมันกำลังลอยมาทางพวกเขา และคนที่สายตาสั้น ก็เห็นเหมือนกัน

แต่ก็ไม่ชัดนัก ทั้งสองต่างพากันออกแรงว่ายอีกครั้ง เพื่อจะไปถึงเรือ ว่ายไปๆ คนที่สายตา ยาวอยู่ดีๆ ก็หยุด

เพราะเขาเห็นแล้วว่านั่นไม่ใช่เรือ มันเป็นเพียงแค่ขอนไม้ แต่คนที่สายตาสั้น ไม่รู้ว่านั่นคืออะไร

เพราะเขามองได้ไม่ไกลนัก ก็ยังคง พยายาม พาตัวเองไปถึงเรือลำนั้นให้ได้

พอเขาว่ายไปถึงท่อนไม้ได้ ก็พอดีกับที่เขาเห็นว่าฝั่งอยู่ไม่ไกลจากที่เขาอยู่เลย

เพื่อนที่สายต ายาวได้จากไปกลางทะเลนั้น ส่วนเขารอด

ว่ากันว่า ที่กล่าวมานั้น เรื่องบางเรื่องไม่รู้ดีกว่ารู้ มันคือสิ่งที่เรามักจะพูดกันเสมอว่า “ทำตัวโง่ บ้างก็ดี เหมือนกัน”

อันที่จริงแล้ว ความสุข และความสงบ อาจซ่อนอยู่กับความโง่ของเรา

เพราะเมื่อไรที่เราฉลาด และรู้เท่าทันคน ความสุขความสงบก็คงหายไป จากเราได้ในทันทีไงล่ะ

ที่มา : t a m n a n n a