ฟ้ามีช่วงมืด แต่ก็มีช่วงสว่าง ชีวิตมีช่วงทุกข์ แต่ก็มีช่วงสุขเช่นกัน

ฟ้ามีช่วงมืด แต่ก็มีช่วงสว่าง ชีวิตมีช่วงทุกข์ แต่ก็มีช่วงสุขเช่นกัน

เมื่อใดสุข ก็อย่ายึดจนลืมไปว่า ทุกข์อาจรออยู่แยกหน้า, เมื่อใดทุกข์ ก็อย่าท้อจนลืมไปว่า สุขอาจรออยู่แยกถัดไป

คำว่าปล่อยวางนั้น หมายถึง เมื่อใดที่ได้พบ ได้เห็น ได้คิดอีกครั้งหนึ่ง สิ่งนั้น เรื่องนั้น คนนั้น ไม่มีผลกระทบต่อใจเราอีกต่อไป

ใจตั้ง จึงตั้งใจ, ใจพอ จึงพอใจ, ใจเสีย จึงเสียใจ, ยืนอยู่ในจุด จึงมีจุดยืน, สละได้ จึงได้จากการสละ, เมื่อเรียน จึงรู้, ตั้งใจฝึก แล้วฝึกตั้งใจ, ในจริงมีเท็จ ในเท็จมีจริง คำตอบมากมาย แฝงอยู่ในคำถาม

พลังเกิดจากใจ เราจึงบอกว่าพลังใจ เราเปลี่ยนคนอื่นไม่ได้ นอกจากเขาเองก็อยากเปลี่ยน เช่นเดียวกันกับที่ไม่มีใครเปลี่ยนเราได้ นอกเสียจากว่าเราเองก็อยากเปลี่ยน

คนบนโลกนี้มีเป็นพันล้าน ใช่ว่าทุกคนจะได้พบเจอกัน ต่อให้เจอกัน ก็ใช่ว่าจะถูกใจกัน ปัจจัยเกิดจึงเจอ ปัจจัยจบจึงจาก ดีก็ปัจจัย ร้ายก็ปัจจัย ถนอมคนที่เดินเข้ามาในชีวิตเราก็พอ

มีคำพังเพยบทหนึ่งกล่าวว่า “เรื่องราวไม่สมหวังในชีวิตคนเรา มีมากถึง 8 ใน 10 ส่วน” ในชีวิตของคนเรามีเรื่องราวที่ไม่สมหวัง มากเกินกว่าครึ่งของความสมหวัง

ด้วยเหตุนี้ การมีชีวิตอยู่จึงเป็นเรื่องที่ค่อนข้างเจ็บปวด แต่เมื่อหักความไม่สมหวังออกแล้ว อย่างน้อยก็ยังมีอีก 2 ส่วน ซึ่งเป็นความสมหวัง เป็นความสุข เป็นความปลาบปลื้ม

หากเราอยากมีความสุข ก็ต้องหมั่นนึกถึงเรื่องดี ๆ ของ 2 ส่วนนั้น คิดอย่างนั้นจะรู้สึกความโชคดี และรู้จักถนอม 2 ส่วนนั้นไว้ ไม่ถูก 8 ส่วนนั้นโค่นจนล้มลง

เมื่อผ่านความเจ็บปวดและอุปสรรคในชีวิตไปแล้ว ผ่านความรู้สึกของการพบแล้วพรากแล้ว ก็ค่อย ๆ แสวงหาสิ่งที่เคยขวนขวายมาในชีวิต สิ่งที่เป็นความสุข เป็นความคิดอ่านที่ถูกต้อง

ความคิดลักษณะนี้คือ ความคิด 2 ส่วนที่ดี ที่ต้องคิดบ่อย ๆ ความคิดนี้เป็นแสงสว่างลำเดียวที่จะแสวงหาได้ ในเมฆหมอกที่หนาทึบ และยังเป็นสิ่งที่เงียบสงบ ในห้วงกิเลสใหญ่น้อยทั้งหลาย ยามเมื่อลมหายใจติดขัด จะได้หายใจยาว ๆ สักครั้ง

ชีวิตก็ทุกข์แสนสาหัสอยู่แล้ว หากเราเรานำสิ่งที่ไม่สมหวังที่ผ่านมาเป็นสิบปีมารวมกัน ย่อมจะนำความเป็นอยู่และความรู้สึก เข้าไปอยู่ในห้วงทุกข์ เป็นการเพิ่มทุกข์เข้าไปในทุกข์อีก

เรือชีวิตที่เดินไป ท่ามกลางคลื่นที่ถาโถมเข้ามา ต้องรู้จักวิธีที่จะเผชิญกับความทุกข์ ยามเมื่อความทุกข์เข้ามาเยือน หากยังคงดำรงไว้ซึ่งความคิดที่ถูกต้อง หมั่นนึกถึงส่วนดีอยู่เสมอ ถึงแม้จะมีน้อย แต่มันก็สามารถพาเราผ่านพ้นความทุกข์ไปได้

ความทุกข์ยากจะกลายเป็นปุ๋ยบำรุงชีวิตชั้นดี และปัญญาย่อมบังเกิดในที่สุด

ที่มา : นุสนธิ์บุคส์