ยอมเสียเปรียบบ้างก็ได้ ไม่ต้องหวังผลกำไรตลอดเวลา

ยอมเสียเปรียบบ้างก็ได้ ไม่ต้องหวังผลกำไรตลอดเวลา

วันก่อนแม่บ้านของผม ทักว่าผมโอนเงินเดือนให้เธอเกินไปสองวัน เพราะผมลืมนับวันหยุด

ซึ่งผมก็ลืมจริงๆ แต่ผมก็ไม่คิดจะเอาเงินที่โอนเกินไปนั้นคืนมา หนึ่งเพราะแม่บ้านทำงานขยันขันแข็ง

สองเพราะอยู่กับเรามานาน สามเป็นคนซื่อสัตย์ เป็นแม่บ้านคนอื่น พอได้เงินเกิน ก็อาจจะเงียบๆ ไป

เงินที่ผมให้เกินไป ผมถือว่าเป็นการขอบคุณ ที่บางทีแม่บ้านก็ทำเกินหน้าที่ ทำงานเกินเวลา

เพราะผมเองก็กลับบ้านดึกเหมือนกัน อีกอย่าง ผมเชื่อว่าถ้าเรายอมเสียเปรียบเสียบ้าง เราจะซื้อใจคนได้

ถ้าจะเอาแฟร์ๆ ตลอด มันก็ได้เหมือนกัน แต่แฟร์สำหรับเราไม่ได้แปลว่าจะแฟร์สำหรับคนอื่นเสมอไป

เพราะไม้บรรทัดของคนเราไม่เท่ากัน และบางทีมันก็มีเส้นแบ่งบางๆ ระหว่างคนที่ไม่ยอมเสียเปรียบ กับคนที่ไม่ยอมเสียสละ

การยอมเสียเปรียบ มันคือการให้อยู่ในที ไม่ต่างอะไรกับการยอมเสียสละ ซึ่งเป็นการให้เช่นกัน

เมื่อเราพร้อมที่จะให้กับคนที่มีศีลเสมอกัน วันหนึ่งเมื่อเขามีโอกาส เขาก็อาจจะให้เรากลับบ้าง

เราจึงไม่จำเป็นต้องทำทุกอย่างให้แฟร์ๆ ไม่จำเป็นต้องผดุงความถูกต้องเที่ยงธรรมตลอดเวลา

แค่คอยสำรวจตัวเองว่า เราไม่มีเจตนาจะเอาเปรียบใครก็พอแล้ว

แฟร์ก็ได้ เสียเปรียบก็ได้ แต่ไม่เอาเปรียบเขา

อยู่ด้วยกันอย่างถ้อยทีถ้อยอาศัย เป็นความสัมพันธ์ที่ผ่อนคลาย และยั่งยืนครับ