ยามที่เรายังมีชีวิต สิ่งที่จำเป็นในการดำรงชีวิตมากที่สุดคืออะไร

ยามที่เรายังมีชีวิต สิ่งที่จำเป็นในการดำรงชีวิตมากที่สุดคืออะไร

เงินสามารถหล่อเลี้ยงเราให้มีความสุขในทุกๆ ด้านในทางโลก

หากปราศจากเงิน คงยากที่เราจะสามารถดำรงชีวิตสืบต่อไปได้

หลายคนจึงเสาะแสวงหาทรัพย์กัน หาตั้งแต่หนุ่มสาว จนเจริญวัย และล่วงเข้าสู่วัยชรา

บางคนก็ยังดิ้นรนอยู่ ทุกคนทราบดีว่า เงินสำคัญเพียงใด ไม่เฉพาะตนเพียงคนเดียว

แต่ยังสำคัญต่อครอบครัว และคนที่เรารัก จนลืมคิดไปว่า “เราต้องต าย”

เมื่อหาเงินจนกายแตกสลายถูกทำลายลงไป ทุกอย่างที่หามาได้นั้น ดุจดั่งความว่างเปล่า

ทั้งทรัพย์สิน เงินทอง ชื่อเสียง ไม่สามารถนำติดตัวไปได้ หลับตาเพียงวูบเดียว เหมือนหน้าจอทีวีดับลงชั่วนิรันดร์

ชีวิตหลังความต ายนั้น เป็นของน่ากลัว ที่เราไม่สามารถพกเงินเพื่อไปซื้อสิ่งที่ต้องการได้

ถ้าเราหิวโหยตอนมีชีวิต ยังพอจะหาซื้อมาได้ แต่ตอนต ายแล้ว เราต้องพึ่งสิ่งที่เรียกว่า “บุญ” เพียงอย่างเดียวเท่านั้น

บุญนั้นเป็นที่พึ่งพิงได้จริง ไม่ว่ายามเราเป็นหรือต าย บางดวงจิตไร้บุญ เร่ร่อน เป็นสัมภเวสี อาศัยรอญาติมิตรอุทิศไปให้

เราอาจจะร่ำรวย หรือมีทรัพย์เพียงพอต่อการใช้จ่ายดำรงชีวิตในชาตินี้ แต่เราอาจจะเป็นคนที่ยากจนข้นแค้นเมื่อเราต ายลงไป

อย่าลืมที่จะสร้างบุญกุศลให้งอกงามขึ้น ก่อนที่ตัวเราเองจะไม่เหลืออะไรเลย

มีติดตัวไปเพียงความว่างเปล่าเท่านั้น และใช่ว่าญาติมิตรจะอุทิศให้เราได้ตลอด

เมื่อเรามีเงินของตนเองแล้ว ควรจะมีบุญของตนเองบ้าง “อย่าลืมว่าหลังจากใช้เงินต้องใช้บุญด้วย”

บุญนั้นไม่ไช่ว่าจะต้องนำเงินไปทำบุญ ไปบริจาค ถึงจะได้บุญมาก

บุญที่มีผลมาก มีอานิสงส์มาก เป็นบารมีธรรม คือการมีสติสำรวมรักษาศีล

และการเจริญสติ ทำสมาธิ ภาวนา ให้ได้ตลอด ไม่ว่าจะยืน เดิน นั่ง นอน ก็ให้ภาวนาพุทโธในใจให้ได้ตลอดเวลา

นี่เป็นบุญใหญ่ เป็นอริยทรัพย์อันประเสริฐสูงสุด โลกมนุษย์ นับถือกันที่ใครมีเงินมาก นั้นรวยน่านับถือ

โลกหลังความต ายนั้น นับถือกันที่บารมีธรรม บางคนเป็นเศรษฐีตอนมีชีวิต ต ายไปเป็นยาจก เป็นเปรต ก็มีมากประมาณไม่ได้

บางคน เป็นคนธรรมดา แต่พอถึงเวลาต้องต ายจากโลกนี้ไป บุญบารมีธรรม ที่ได้สร้างสะสมมาดีแล้ว

ก็มารวมกัน เป็นเทวดา เป็นพรหม สว่างไสวมาก เพราะเหตุอย่างนี้

เราท่านทั้งหลาย ก็อย่าลืมให้ความสำคัญกับ ทาน ศีล ภาวนา ด้วย อย่าประมาท