ลูกเอ๋ย..เมื่อมีกินมีใช้เจ้าจงเก็บกำ เพราะถึงคราวเข้าตาจน หาคนมาค้ำจุนมันยากยิ่งนัก

ลูกเอ๋ย..เมื่อมีกินมีใช้เจ้าจงเก็บกำ เพราะถึงคราวเข้าตาจน หาคนมาค้ำจุนมันยากยิ่งนัก

ในทุกๆ ปี ผมมักจะเห็นผู้คนมากมาย โพสต์เฟสบุ๊คว่า ปีใหม่จะเริ่มต้นชีวิตใหม่

แต่ผ่านมาปีแล้วปีเล่า พวกเขาก็ยังมีชีวิตเหมือนเดิม

25 ธันวาคม เอารถเข้าศูนย์เช็คสภาพ เปลี่ยนน้ำมันเครื่อง เช็คช่วงล่าง ดูลมยาง

27 ธันวาคม เก็บกระเป๋า จัดเสื้อผ้า เตรียมตัวเดินทาง

30 ธันวาคม ถึงบ้านเกิด ถึงแล้วก็ตั้งวงกินเหล้า เมา ตั้งแต่ 30 ธันวาคม ถึง 2 มกรคมปีต่อมา

เมาแล้วก็เดือดร้อนพ่อแม่ เก็บกวาด ตามล้างตามเช็ด บางคนหนักเลย ไปเซ็นเหล้าร้านของชำ พ่อแม่ตามใช้หนี้ให้อีก

3 มกราคม เดินทางกลับ ก่อนกลับ ยืมเงินแม่เติมน้ำมันกลับกรุงเทพ กลับมาก็ เหมือนเดิม

ตื่นเช้า แต่งตัว ขับรถ ออกไปทำงาน พักเที่ยง กินก๋วยเตี๋ยวข้างออฟฟิศ กินเสร็จ ดูดบุหรี่ตัวนึง เดินไปซื้อกาแฟ

นั่งถูโทรศัพท์ อ่านข่าวดราม่า ไปคอมเมนท์ด่าคนนั้น ด่าคนนี้

บ่าย 1 เข้างาน ทำงานก็ทำๆ ไปงั้น ทำแค่ให้มันพ้นๆ วันไป

บ่ายสองพักเบรค ฉีกกาแฟในออฟฟิศกิน หยิบโทรศัพท์มาโพสต์คำคม ดูสาวเต้นใน T i k T o k

เลิกงาน กลับบ้าน ซื้อแกงสองถุง ข้าวถุงนึง เบียร์สองขวด บุหรี่ซองนึง

กินเบียร์เสร็จ กินข้าว สูบบุหรี่ เล่นเฟสบุ๊ค ลงแคปชั้น ชีวิตคนจนต้องทนต้องสู้

ทุกๆ วันทำแบบนี้ เป็นแบบนี้ พอสิ้นเดือน เงินเดือนออก จ่ายค่าหอ ค่างวดรถ

ค่าโทรศัพท์ ค่าบัตรเครดิต ใช้หนี้ร้านของชำใต้ถุนหอพัก แล้วก็ ไปร้านเหล้า ไปถ่ายรูปขวดเหล้า

กับแกล้ม ลงเฟสบุ๊คพีงร้อมแคปชั่น เหนื่อยมาทั้งเดือนละ พักสักหน่อย

หมดค่าเหล้า ค่าเด็ก ค่าอาหารไป หารกับเพื่อนคนละ 2,700 เมาได้ที่ ขับรถกลับหอพัก

โดนตำรวจจับ เมาแล้วขับ เสียค่าปรับ 8,000 เงินไม่พอ เงินไม่มี โทรไปขอพ่อแม่ที่อยู่บ้านนอก

เมษายน เอาอีกแล้ว เอารถเข้าศูนย์ตั้งแต่ต้นเดือน วางแผนกลับบ้าน ไปเล่นสงกรานต์

12 ออกจากกรุงเทพ 13-15 เมาเหมือนเดิม ลากเครื่องเสียงออกมาหน้าบ้าน

เปิดเพลง เต้นไปดื่มไป สาดน้ำไป สนุกสนาน ขากลับกรุงเทพ ยืมเงินพ่อเติมน้ำมันกลับ

ชีวิตคนจำนวนมากเป็นแบบนี้ ผมเองก็เคยเป็นแบบนี้ ทำตัวเหมือนเดิม แต่เสือกอยากมีชีวิตที่ดีขึ้น

ใช้ชีวิต มีวิถีชีวิต เหมือนเดิมทุกอย่าง แต่อยากจะรวย อยากจะสำเร็จ

ปีแล้ว ปีเล่า ก็ทำแบบนี้ ผ่านไป 10 ปี อยู่หอเดิม ทำงานที่เดิม

ชีวิตเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือแก่ลงทุกวัน สุขภาพแย่ลงทุกวัน

อายุมากขึ้น อยากจะไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ อยากไปทำธุรกิจ อยากเป็นเจ้าของกิจการ

ก็หมดไฟแล้ว กลัวเจ๊ง กลัวไม่รอด กลัวกลับมาทำงานไม่ได้ เพราะแก่แล้ว

สุดท้าย ก็ยอมปล่อยให้ชีวิตของตัวเอง อยู่ต่อไปเช่นนั่น รอวันหมดประโยชน์ หมดแรง

แล้วให้โรงงาน บริษัท เชิญออก ผมเห็น คนอายุ 40-50 ถูกปลดจากโรงงาน

ผมเคยเห็น คนอายุมากๆ แก่ต ายคาบริษัท ผมเคยเห็นคนไม่น้อย ลำบากยากจน

เป็นหนี้เป็นสิน จนลมหายใจสุดท้ายของชีวิต ถ้าไม่อยากเป็นแบบนี้

คุณจำเป็นต้องเปลี่ยนความคิดเดี๋ยวนี้ เปลี่ยนพฤติกรรม เปลี่ยนสันดาน

เพื่อจะได้ไม่ต้องมีชะตากรรมแบบนี้ ทำเหมือนเดิม ใช้ชีวิตเหมือนเดิม

จะหวังให้ได้ผลลัพธ์ใหม่ๆ ชีวิตดีๆ ได้ยังไง?

ตั้งใจทำมาหากินซะ ศึกษาหาความรู้เรื่องอาชีพให้เยอะๆ เวลาตกงานจะได้มีทางให้ไป

วันนี้บางคนอ่านบทความนี้ เขายังเด็ก ยังแข็งแรง ยังหนุ่ม ยังสาว น้องอาจยังไม่อิน

น้องอาจจะคิดไม่ได้ ไว้วันนึงน้องอายุ 40-50 แล้วน้องตกงาน

ทั้งๆ ที่ ผ่อนบ้าน ผ่อนรถ ส่งลูกเรียนอยู่ น้องจะเข้าใจเอง

ชีวิตไม่มีวันดีขึ้นได้ จากการโพสต์เฟสบุ๊คว่า ปีใหม่จะเริ่มต้นชีวิตใหม่

แต่ชีวิตจะดีขึ้นได้ก็ต่อเมื่อ เปลี่ยนสันดาน เปลี่ยนการใช้ชีวิตต่างหาก

ที่มา : สิ ริ ทั ศ น์ ส ม เ ส งี่ ย ม