สุภาษิตจีน กฏระเบียบ ใช้ควบคุมคนด้อยปัญญา

สุภาษิตจีน กฏระเบียบ ใช้ควบคุมคนด้อยปัญญา

1. ในยามอับจน แม้ไปงานเลี้ยงก็ไม่มีคนทักทาย เมื่อใดร่ำรวย ซ่อนตัวเร้นกายบนเขาสูง ก็มีคนตามไปเยี่ยมเยียน

2. ควบคุมคนมีปัญญา ด้วยคุณธรรมนำมิตร ควบคุมคนด้อยปัญญา ด้วยกฏระเบียบ

3. คนฉลาดยินยอมน้อมศรีษะในบางสถานการณ์ แต่ใช่ว่าจะยอมทิ้งความมุ่งมั่นปรารถนา

4. คนเมื่อยืนตรง เงาย่อมไม่คด หากกระทำดีจริง อย่ากลัวคนนินทาว่าร้าย

5. คนหนุ่มสาวมักหัวเราะคนชรา โดยลืมว่าวันหนึ่งตนต้องแก่เฒ่า

6. ต้นไม้ใหญ่เท่าหลายแขนโอบนั้น เมื่อก่อนเป็นเพียงไม้ต้นน้อยๆ ดังนั้นหากไม่เริ่มต้นเสียวันนี้ ก็มิมีวันอันยิ่งใหญ่

7. เข้มงวดเกินไป คนดีหนีหาย หย่อนยานเกินไป คนเลวมาแวดล้อม

8. เอาชนะใจคนผู้หนึ่ง อาจต้องใช้เวลากว่าครึ่งปี ทำลายน้ำใจคนผู้หนึ่ง ใช้เพียงครึ่งประโยคเท่านั้น

9. เรียนรู้ระดับสูง ใช่จะมีปัญญามาก มองโลกให้ลึกซึ้ง ปัญญาจึงบังเกิด

10. ไม่เข้าป่าลึก ก็ไม่พบเสือ รักษาชีวิตให้ดี มิพบเจออันตราย

11. อย่าอิจฉาใคร เพราะบินสูงแค่ไหน พอถึงเวลาเราก็ร่วงกันทุกคน

12. หัดมีความสุขกับตัวเองได้แล้ว เพราะไม่มีใครที่จะอยู่กับเราไปตลอด

13. ฝึกอภัยและปล่อยวางกับความเจ็บปวดไปทีละนิด เพื่อเพิ่มเวลาความสุขของเราให้มากขึ้น

14. ฝึกเข้าใจกับคำติ-ชม คำติก็ให้เฉยๆ คำชมก็ให้ปล่อยวาง ติเพื่อก่อก็เก็บมาพัฒนา ติเพื่อทำลายก็อย่าเอามาใส่ใจ

15. ฝึกการเป็นผู้ให้ แบบไม่คาดหวังจะได้กลับ เพราะมันคือการสร้างคุณค่า ของการได้เกิดมา

16. อย่าทำลายความหวังใคร เพราะมันอาจเป็นความหวังสุดท้ายที่เขาเหลืออยู่

17. ฝึกการพอใจไขว่คว้าแต่พอตัว อะไรเกินกำลังก็ปล่อยไป มีแค่ไหนก็พอใจแค่นั้น

18. อย่ากลัวใครไม่รัก แต่จงเริ่มจากการรักตัวเองก่อน เพราะเสน่ห์ของการรู้จักรักตัวเอง จะกระจายสู่คนรอบข้าง

19. ทุกวันคือการเปลี่ยนแปลงเสมอ อย่ายึดติดเลยกับอะไรเดิมๆ

แม้เล็บ หนัง ขน ฟัน เรายังร่วงตามกาลเวลา จงเข้าใจ และหัดมีความสุขกับปัจจุบันได้แล้ว