หนุ่มจบ ป.ตรี ได้มาแต่งงานกับสาวแผงลอย

หนุ่มจบ ป.ตรี ได้มาแต่งงานกับสาวแผงลอย

เรื่องราวของความรัก เป็นเรื่องราวของคนสองคนที่ใช้ชีวิตร่วมกัน มีสุขบ้างทุกข์บ้างปะปนกันไป

นอกจากความรักที่มีให้กันแล้ว ความเข้าใจและความใส่ใจก็ต้องมีตามกันมาด้วย

และที่สำคัญต้องมีความเห็นอกเห็นใจกัน ดังบทความต่อไปนี้ ที่จะมีแง่คิดในหลายๆ ด้าน

นี่เป็นแค่เรื่องเล่าหลังปิดไฟเตรียมเข้านอน ภรรยาสาวคุยกับสามี “อาเฉียง โรงงานในหมู่บ้านกำลังรับสมัครคนงาน

พรุ่งนี้คุณไปลองดูมั้ย” อาเฉียงเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยเพียงคนเดียวในหมู่บ้าน

หลังเรียนจบก็หางานที่เหมาะกับตัวเองไม่ได้สักที เขาอยู่บ้านเฉยๆ มา 2 ปีแล้ว

รายจ่ายทั้งหมดก็ตกเป็นหน้าที่ของภรรยาที่ต้องไปตั้งแผงลอยขายของ

“ผมเรียนจบตั้งมหาวิทยาลัย จะให้ไปเป็นคนงานในโรงงาน ผู้หญิงอย่างคุณไม่เข้าใจ ระดับผมต้องทำบริษัทใหญ่”

อาเฉียงไม่พอใจ หันหลังให้ภรรยาแล้วเข้านอน “อาเฉียง ฉันไปขายของกลับมามืดค่ำ

คุณอยู่บ้านทำอาหารเย็นได้มั้ย” เหมยลี่ปรึกษากับสามีที่นั่งอยู่หน้าคอม ขณะเธอกำลังเตรียมอาหารเย็นหลังจากไป

ขายของเหนื่อยมาทั้งวัน “ผมเป็นผู้ชายที่ต้องทำเรื่องยิ่งใหญ่ ทำอาหารซื้อของเป็นเรื่องของผู้หญิงอย่างคุณ

อย่ามาโยนให้ผม” อาเฉียงไม่แม้แต่หันหน้ามามอง ยังคงเล่นเกมส์ต่อไป ความหมายก็คือไม่ต้องการช่วยเหมยลี่

แต่เหมยลี่ก็ไม่ยอมแพ้ “งั้นตอนกลางวันคุณมาช่วยฉันขายของมั้ย ช่วงนี้ลูกค้าเยอะ

ฉันทำคนเดียวไม่ทัน เราสองผัวเมียช่วยกันขาย ร้านจะต้องไปด้วยดีแน่ๆ ” จริงแล้วเธออยากให้อาเฉียงมาช่วย

ยิ่งตอนนี้เขายังหางานไม่ได้สักที อย่างนั้นสองผัวเมียมาช่วยกันทำร้านเล็กๆ ให้ใหญ่ขึ้นก็น่าจะดี

แต่คำพูดของเธอก็ไม่สามารถทำให้เขาหันมาสนใจได้ เขาฟังเข้าหูซ้ายทะลุหูขวา

“โอ๊ย ร้านคุณมันแค่แผงลอยเล็กๆ ผมเป็นถึงนักศึกษามหาลัย ไม่ไปขายอะไรเล็กน้อยอย่างนั้นหรอก”

เหมยลี่มองด้านหลังของอาเฉียงที่เอาแต่เล่นเกมส์ เธออ้าปากจะพูด

แล้วก็ต้องหุบปากลง วันเวลาผ่านไป อาเฉียงเอาแต่อยู่กับบ้าน

รอโอกาสทองของเขา และเหมยลี่เองก็ไม่เคยพูดเรื่องนี้กับเขาอีกเลยเธอออกไปขายของที่ร้านของเธอตอนกลางวัน

กลางคืนกลับมาจัดการบ้านที่อาเฉียงทำรกไว้ เธอเหนื่อยจนหัวถึงหมอนก็หลับทันที

ส่วนสามีถ้าไม่เล่นคอมพิวเตอร์ก็ออกไปกินเหล้ากับเพื่อนฝูงอยู่มาวันหนึ่ง

เขาไปได้ยินว่า ลูกชิ้นปลาของเหมยลี่ไปเตะตานักธุรกิจใหญ่ เหมยลี่กำลังจะกลายเป็นหุ้นส่วนในบริษัท

เขาก็รีบกลับบ้านไปคุยกับเธอทันที “อาลี่ มีคนบอกว่ามีนักธุรกิจใหญ่มาสนใจลูกชิ้นปลาของคุณ

คุณกำลังจะกลายเป็นหุ้นส่วนใหญ่” “อืม ทำไมหรอ” เธอกำลังหันหลังให้เขา

เตรียมอาหารเย็น “นั่นมันบริษัทใหญ่ คุณแนะนำผมเข้าไปหน่อยสิ นี่เป็นโอกาสดีของผมแล้ว”

อาเฉียงยิ่งพูดยิ่งดีใจ เขารู้สึกได้ว่าโอกาสของเขามาถึงแล้ว

“คุณคุ้นเคยกับขั้นตอนการผลิตมั้ย” “ไม่คุ้นอ่ะ”

“คุณมีคอนเนคชั่นมั้ย” “ไม่ ไม่มีป่ะ”

“คุณมีประสบการณ์ด้านการบริหารมั้ย” “ไม่มี”

เหมยลี่หันมาคุยกับเขา “แล้วบริษัทจะเอาคุณไปทำอะไร”

“ผมจบมหาวิทยาลัย ผมเคยเรียนในมหาวิทยาลัย ”

ไม่นานหลังจากนั้นอาเฉียงก็ได้รับหนังสือหย่าข้างในมีกระดาษโน๊ตเขียนคำพูดของเหมยลี่

คุณทำอาหารเป็นมั้ย? ไม่เป็น

คุณเคยทำงานบ้านมั้ย? ไม่เคย

คุณเคยรู้เคยเข้าใจว่าภรรยาอย่างฉันลำบากแค่ไหนมั้ย? ไม่เคย

คุณเคยรับผิดชอบอะไรในครอบครัวมั้ย? ไม่เคย

ฉันเป็นผู้หญิง เป็นภรรยาของคุณ เวลาฉันทำงานเหนื่อยๆ ก็อยากให้คุณมาช่วยแบ่งเบา

แต่คุณกลับเอาแต่เล่นเกมส์ กับออกไปกินเหล้ากับเพื่อนๆ ฉันทำงานบ้านแสนเหนื่อย

แต่คุณกลับบอกว่ามันเป็นหน้าที่ของฉันคนเดียวอาเฉียง งานการดีๆ รอไปๆ ก็ไม่มี

ใจฉันก็เหมือนกันในเมื่อทำงานหาเลี้ยงครอบครัวเป็นหน้าที่ของฉัน ทำงานบ้านเป็นหน้าที่ของฉัน

ถ้าอย่างนั้นครอบครัวนี้ก็ไม่จำเป็นต้องมีคุณ คุณไม่เหมาะกับตำแหน่ง “สามี” อีกต่อไป

ในชีวิตของคนเรา เรื่องเล็กๆ ทุกเรื่องในวันนี้จะสะสมเป็นเรื่องใหญ่ของคุณในอนาคต

เพราะฉะนั้นไม่ว่าเรื่องงาน หรือหัวใจ ปฏิเสธให้น้อย ปฏิบัติให้มาก

บ่นให้น้อย พยายามให้มาก สนุกให้น้อย ลำบากให้มาก

จำไว้ แท็กซี่ที่ไม่ขยัน จะถูก Uber แย่งงานพนักงานที่ไม่ขยันจะถูกพนักงานใหม่แย่งตำแหน่ง

เถ้าแก่ที่ไม่ขยัน จะถูกกลืนกินโดยคู่แข่งคนที่ไม่ขยัน จะถูกแทนที่โดยคนที่ยอดเยี่ยมกว่า

ไม่ว่าผู้หญิงหรือผู้ชาย อยากให้คุณเข้าใจ คุณไม่ทำมีคนทำแทนคุณ คุณไม่พยายาม

มีคนกำลังพยายาม คุณไม่แข่งขัน จะมีคนคัดคุณออก ทะนุถนอมคนที่อยู่ตรงหน้า

ลองทำสิ่งที่อยู่ตรงหน้า คุณแค่รับผิดชอบในการพยายาม โชคชะตาจะจัดการส่วนที่เหลือเอง