หากเธอเป็นเสือ ไม่ต้องคำรามไปทั่วเหมือนห มา เธอก็น่าเกรงขาม

หากเธอเป็นเสือ ไม่ต้องคำรามไปทั่วเหมือนห มา เธอก็น่าเกรงขาม

คุณใส่ใจสิ่งใด สิ่งนั้นจะคอยกัดกร่อนจิตใจคุณ คุณคิดเล็กคิดน้อยในเรื่องใด

เรื่องนั้นจะคอยพันธนาการคุณ ปลงได้คือลมเย็นในหน้าร้อน ปลงไม่ได้คือลมร้อนในหน้าแล้ง

เรื่องบางอย่าง ปล่อยให้ธรรมชาติจัดสรร เพราะต่อให้รู้เท่าทัน เราก็ห้ามอะไรไม่ได้ รั้งได้คือวาสนา รั้งไม่ได้คือโชคชะตา

1. หากเธอเป็นดอกไม้ ไม่จำเป็นต้องกวักใครให้มาดอมดม ก็หอม

2. หากเธอเป็นเสือ ไม่จำเป็นต้องคำรามไปทั่วเหมือนหมา ก็น่าเกรงขาม

3. สูงส่งก็อย่าจองหอง ได้มาก็อย่าผยอง เพราะวันนี้สูงส่งได้ ก็ตกต่ำได้ในวันหนึ่ง

เพราะวันใดที่เธอได้ครอบครอง วันที่ต้องสูญเสียก็รออยู่ที่ปลายทาง

4. หากเธอแกร่งพอ ภูเขาที่กางกั้น มันก็แค่ทางผ่าน หากเธออ่อนแอ

ภูเขาที่อยู่ตรงหน้า มันก็กลายเป็นอุปสรรคใหญ่หลวงขึ้นมาทันที

ยกจิตอยู่เหนือปัญหาให้ได้ ยกได้ ก็รับมือกับมันได้ ไม่ว่าปัญหานั้นจะใหญ่สักเพียงใด

5. คนบางคนตอนไม่มีจะกิน อะไรก็กินได้ ง่ายๆ ก็กิน พอมีอันจะกิน อันนั้นก็ไม่ได้ อันนี้ก็ไม่เอา อันนีัก็ไม่ชอบ

ตอนตกงาน งานอะไรก็ทำได้ งานยากๆ ก็จะทำ งานง่ายๆ ก็ทำ ขอแค่เขารับเข้าทำงาน

พอได้งานทำ อันนั้นก็เรียกร้อง อันนี้ก็ต้องเปลี่ยน อย่าเป็นเพราะเขาหยิบยื่นให้ จากคนง่ายๆ กลับสร้างเงื่อนไข มากไปก็ไม่น่ารัก

6. ปลงได้เมื่อไหร่ ก็เหนื่อยใจน้อยลงเท่านั้น วางลงได้เมื่อไหร่ ก็เบาใจได้เท่านั้น

ฝึกปล่อยแม้อยากจะรั้งไว้ ฝึกคลายแม้อยากจะกำแน่น เพราะหากไม่ปล่อยในวันนี้ สักวันเขาก็ต้องแกะมือให้คลาย