อย่าให้โอกาสใครเกิน 2 ครั้ง สุดท้ายเขาก็ไม่เห็นคุณค่าคุณอยู่ดี

อย่าให้โอกาสใครเกิน 2 ครั้ง สุดท้ายเขาก็ไม่เห็นคุณค่าคุณอยู่ดี

โอกาส มันก็เหมือนอากาศ สำคัญมากก็จริง คนเห็นค่าเท่านั้นจึงจะเห็นว่าโอกาสนั้นสำคัญ

บางคนเขาผิดแค่ไหนก็ยังให้โอกาส สุดท้ายเขาก็ไม่เห็นคุณค่า เราก็กลายเป็นของต าย

สุดท้ายก็ให้อภัยอยู่ดี ฉะนั้น อย่าไปโทษเขาว่าไม่เห็นค่า ตัวเราเองต่างหากที่ไม่เห็นคุณค่าในตัวเอง

วันนี้เห็นค่าในตัวเองบ้างหรือยัง คนที่เขาเห็นค่าเราจริงๆ เขาจะไม่ยอมทำความผิดนั้นซ้ำๆ

เพราะมันทำให้คนรักไร้ซึ่งความสุข คนที่เห็นค่าเราจริง เขาต้องเห็นความสำคัญในโอกาส

ว่าความผิดนั้น จะไม่กระทำให้มันเกิดขึ้นอีก คุยให้จบ มันเจ็บแบบเด็ดขาด

ดีกว่าคุยไม่ขาด ไม่จบ แล้วโคตรเจ็บ ไม่ต้องไปโทษเขา โทษใจเราไม่เข้มแข็งพอ

กลัวการอยู่คนเดียว กลัวต้องเลี้ยงลูกคนเดียว กลัวไม่มีใคร กลัวสังคมตราหน้าว่าเป็นนางวันทอง

กลัวสังคมจะว่าเอา แล้วตอนนี้ที่ยังมีเขา ความรู้สึกต่างกันไหมกับการอยู่เพียงคนเดียว

ถามใจตัวเองดู ถ้ามีสุขก็อยู่ไป ถ้าไม่ไหวก็จงเดินออกมา เราเกิดมาคนเดียว เติบโตคนเดียว

ทำไมตอนนี้จะอยู่คนเดียวไม่ได้ แค่ไม่ชินสักพักเดี๋ยวมันก็ชิน มีแฟนแล้วไม่ดี สู้ไม่มีมันดีกว่า

เดินออกมา เพื่อสร้างคุณค่าในตัวเองดีกว่า ยอมเป็นของต ายที่ยังหายใจ

สำหรับใครที่ไร้ซึ่งราคาให้จำไว้ว่า ชีวิตรักจะยืนยง ก็ต่อเมื่อ คู่รักต่างมีธรรมะในใจ

เป็นความรักที่มีสติ มีปัญญา มองเห็นความเป็นจริง จึงเป็นความรักที่มั่นคง

รู้จักให้รู้จักอภัย ไม่เห็นแก่ตัว ไม่ใช่อารมณ์ ยิ่งรักยิ่งปรับปรุงตัวเป็นคนดี

ยิ่งอยู่นานสายใยรักก็ยิ่งแน่นแฟ้น ยิ่งแก่ก็ยิ่งเห็นคุณค่าของกันและกัน