อย่าได้ตำหนิว่าใครไม่ยอมช่วยเหลือคุณ

อย่าได้ตำหนิว่าใครไม่ยอมช่วยเหลือคุณ

อย่าได้ตำหนิว่าใครไม่ยอมช่วยเหลือคุณ และอย่าไปโทษใครที่เขาไม่ชอบคุณ

การมีชีวิตอยู่บนโลกนี้ ตอนมา เราก็มาลำพัง (ต่อให้มาพร้อมแฝดกี่คนก็มาทีละคน)

ฉะนั้น ความเจ็บปวดที่พบเจอ ต่อให้มันหนักหนาสาหัสแค่ไหน ก็ต้องกรำเพียงลำพัง

เส้นทางชีวิต เรามักเดินโดดเดี่ยว คนที่ช่วยเราได้ มันก็มีเพียงเราคนเดียวจริงๆ

ซ่อมใจในวันที่พัง สร้างกำลังใจในวันที่แย่ ก็แค่สู้ให้ถึงที่สุด ที่สุดก็พอ

ต่อให้อารมณ์บูดแค่ไหน ก็อย่าทำแต่หน้าบูด เพราะไม่มีใครอยากอยู่ใกล้คนหน้าบูด

รวมทั้งตัวเราเองก็เช่นกัน ต่อให้ยากจนแค่ไหน ก็อย่าพูดจนติดปากว่าไม่มีเงิน

เพราะไม่มีใครชอบคบคนที่เจอเมื่อไหร่ก็เอ่ยแต่จะยืมเงิน รวมทั้งตัวเราเองก็เช่นกัน

ต่อให้ทำงานหนักแค่ไหน ก็อย่าปรักปรำโทษนั่นโทษนี่ เพราะไม่มีใครทำงานแทนเราโดยปราศจากเงื่อนไข

รวมทั้งตัวเราเองก็ไม่อยากทำงานแทนใคร ต่อให้ชีวิตมันจะสั้นแค่ไหน ก็อย่าได้เหยียบย่ำด้วยการไม่ถนอมชีวิต

เพราะไม่มีใครเจ็บป่วยแทนใครได้ แม้แต่ตัวเราเองก็เช่นกัน

ต่อให้ชีวิตมันจะทุกข์สักแค่ไหน ก็อย่าได้สูญเสียซึ่งความเชื่อมั่น

เพราะความสุข อาจกำลังรอเราอยู่ในวันพรุ่งนี้ จงทำวันนี้ให้ดีที่สุด

ต่อให้นิสัยแย่ยังไง ก็ต้องกตัญญูต่อพ่อแม่ผู้มีพระคุณ

เพราะวันหนึ่งเราก็ต้องแก่เช่นเดียวกัน ทำกับพ่อแม่ผู้มีพระคุณไว้ยังไง วันหนึ่งเราก็ต้องเจอแบบนั้น