อานิสงส์ของการมีครู ธรรมะจาก หลวงปู่หลุย จันทสาโร

หลวงปู่หลุยบันทึกถึงพระอาจารย์มั่น ภูริทัตโต ไว้ว่า สานุศิษย์ที่อยู่ด้วย มีการปฏิบัติ คือจิตไม่ออกรับเหตุภายนอก จิตเยือกเย็น

ขนหัวลุก จิตกลัวเกรงท่านมาก ดุจท่านเห็นจิตของเราอยู่เสมอ จิตของเราพิจารณาต้นเหตุผลอยู่เสมอ ไม่นอนใจ

ฉะนั้น สานุศิษย์จึงมีสติเร็ว รู้เร็ว เห็นธรรมะเร็ว ผู้มีวาสนาน้อยไม่ติดตามท่าน เพราะข้อวัตรของท่านเข้มแข็ง น้ำใจเด็ดเดี่ยวเหมือนเพชร

ท่านพูดมีธรรมะภายใน ภายนอกเป็นที่อ้างอิง สานุศิษย์เข้าหาท่านร้อน ทำให้จิตผู้น้อยค้นคว้าหาเหตุผล เมื่อออกมาแล้วจิตจึงเห็นอานิสงส์

เมื่ออยู่กับท่านไปแล้วยิ่งเห็นอัศจรรย์ใหญ่ ท่านเป็นคนเกรงใจคน ท่านเป็นคนใหม่ในตระกูลทั้งหลาย ไม่ติดอามิส และไม่ติดตระกูล เป็นคนชอบสันโดษ

ไม่ยุ่งกังวลทุกอย่าง อธิบายธรรมะแยบคายมาก อามิสได้ด้วยการเป็นเอง กินอร่อยดุจแมลงภู่ชมเกสร มีความรู้เท่าทันเหตุผล

มีญาณความรู้ทุกเส้นขน เป็นคนราค(จริต) กับโทสจริต ท่านได้พูด ได้ทำ ลงไปแล้วไม่มีใครคัดค้าน สติปัญญาแน่นหนามาก หาที่จะชอนเข็มมิได้

(เป็นนักรู้นักปฏิบัติ) พูดไม่เกรงใจคน พูดถูกธรรมะก็เป็นอันที่แล้วกัน มีจิตน้อมไปเพื่อปฏิบัติให้สิ้นทุกข์ทีเดียว ไม่พูดตลกคะนอง