เขียนไว้ดีมาก “หากชาติหน้ามีจริง..จะไม่แต่งงานกับย่านะ”

เขียนไว้ดีมาก “หากชาติหน้ามีจริง..จะไม่แต่งงานกับย่านะ”

ความรักที่ดีใครๆ ก็อยากมีกันทั้งนั้น แต่ถ้าหากเราเลือกไม่ได้ ก็ต้องทนอยู่กับสิ่งที่ไม่ได้เลือก

และไม่มีความสุขกับสิ่งที่ทำ วันนี้เราได้นำบทความหนึ่งมาส่งต่อให้กับทุกท่านได้อ่านกัน

เมื่ออ่านจบ เชื่อว่าคุณจะได้อะไรหลายๆ อย่างจากบทความนี้ได้

เรื่องความรัก ที่จะรักกันได้ยืนยาว หาใช่เพียงแค่ภายนอกอย่างเดียว ต้องมีอะไรมากกว่านั้น

คนที่อยู่กันได้นานเป็น 40-50 ปี ต้องมีอะไรบางอย่าง ในตัวของเขา ไม่งั้นคงอยู่ด้วยกันไม่ได้นานขนาดนั้นแน่นอน

หากคบคนเพียงแค่ มองความร่ำรวยรวย หรือสวยหล่อ หากวันหนึ่งเขากลับยากจนขึ้นมา

หรือแก่ตัวลง เราก็คงรับไม่ได้ และคงเลิกรากันไปในที่สุด ลองมาดูเรื่องราวของสองปู่ย่าคู่นี้ ทุกคนเกิดมาต้องจากกัน ทุกคำพูดล้วนดี

ย่าท่านนี้นอนอยู่บนเตียง และรู้ว่าเวลามีไม่มากแล้ว มองเห็นปู่ที่คอยดูแลอยู่ไม่ห่างจึงย้อนคิดถึงเรื่องราวเมื่อหลายปีสิบก่อน

แต่ก่อนนั้น ย่าเป็นหญิง ที่มีชื่อเสียงมาก โด่งดังไปไกลถึง 4 หมู่บ้าน ทำให้เป็นที่หมายปองของชายทั้งหมู่บ้าน

แต่ย่าเองได้มีคนรักใคร่อยู่แล้ว คือคุณครูประจำโรงเรียนของหมู่บ้าน เพราะคุณครูมีดวงตาที่น่าหลงใหล พูดจาหวานจับใจ

นึกไม่ถึงมีอยู่ปีหนึ่ง พ่อของย่าได้เดินทางเข้าเมืองเพื่อทำธุระ ระหว่างทางกลับบ้านได้เจอโจรข้างทางปล้นชิงทรัพย์

นึกไม่ถึง ชายคนหนึ่งกระโดดออกมารับหน้าแทนพ่อ จนโดนทำร้ายบาดเจ็บอย่างมาก

ชายคนนี้จึงได้พักรักษาตัวอยู่ที่บ้านของย่า ทุกวันย่าต้องเอาน้ำ อาหารมาป้อนให้

เพื่อตอบแทนบุญคุณที่ช่วยชีวิตพ่อไว้ คิดไม่ถึงชายคนนี้หลังพักฟื้นแล้ว ชายคนนี้เริ่มช่วยที่บ้านทำไร่

และทำธุระให้ที่บ้านมากมาย ทำให้พ่อดูแล้วชอบใจเป็นอย่างมาก จากนั้นย่าได้ลืมคุณครูที่เคยหลงไหลนั้น ก็ได้แต่งงานกับชายคนนี้

เมื่อเวลาผ่านไป 10 ปี ต่อมา การก่อตั้งประเทศจีนยุคใหม่เกิดขึ้น เต็มไปด้วยความอดยาก ทั้งสองได้มีบุตรชาย 1 หญิง 1

ใช้ชีวิตอย่างลำบาก ย่ายังจำได้ดีว่า ในปีนั้น ลูกคนที่ 2 จะต้องเข้าโรงเรียน แต่บ้านไม่มีเงิน

ปู่คนนี้ จึงบอกว่าจะไปหาญาติเพื่อขอยืมเงิน แต่ที่จริงแล้วปู่ไม่มีญาติเลย

มารู้ทีหลังว่าปู่ไปขายโ ล หิ ตของตนเอง เพื่อแลกเงิน วันนั้น ปู่กลับมาบ้าน

ในมือปู ถือไก่ 2 ตัว พร้อมเงินก้อนหนึ่ง เพื่อเป็นค่าเล่าเรียนให้ลูก

ตอนหัวค่ำขณะปู่เปลี่ยนเสื้อผ้า จึงได้เห็นรอยเข็มที่แขน จึงทำให้ย่ารู้ว่าปูไปขายโ ล หิ ต มา

เวลาผ่านไปย่าล้มป่วยด้วยโรคชรา ปู่นั่งเฝ้าย่าข้างๆ ไม่ไปไหน

ย่ามองหน้าปู่แล้วพูดว่า “หากชาติหน้ามีจริง ปู่ยังอยากจะเป็นสามี ของย่าอีกไหม”

ปู่มองหน้าย่า ยิ้ม และพูดว่า “ไม่แน่นะ หากชาติหน้าปู่เกิดมารวย มีตำแหน่งงานที่ดี ปู่จะไปหาย่า และเราจะแต่งงานกัน

จากนั้นก็ใช้ชีวิตที่มี อย่างมีความสุข แต่หากปู่เกิดมาจน ปู่ก็จะไม่แต่งงานกับย่า แต่ปู่จะไปหาผู้ชายที่รวยๆ เพื่อให้เขามาแต่งงานกับย่านะ

ปู่ขอแค่อยู่ใกล้บ้านย่าก็พอ ได้เห็นย่ามีความสุขก็ดีใจแล้ว” ย่าฟังปู่พูดเสร็จ น้ำตาไหลริน

ย่าพูดด้วยน้ำเสียงเบามาก ว่า “ปู่จ๋า ย่าจะไปละนะ ขอกอดอีกสักครั้ง ได้ไหม”

ปู่ไม่รีรอรีบกอดย่าไว้ในอก พร้อมพูดข้างหูว่า “ย่าจ๋า ชาติหน้าเรามาเป็นสามีภรรยากันอีกนะ”