(เขียนไว้ดีมาก) “ก้อนหินมีคุณค่า ในตัวมันเอง” อยากให้ทุกคนได้อ่าน

(เขียนไว้ดีมาก) “ก้อนหินมีคุณค่า ในตัวมันเอง” อยากให้ทุกคนได้อ่าน

มีลูกศิษย์คนหนึ่ง มักจะคอยถามพระอาจารย์ด้วยคำถามเดิมๆ ทุกวัน “อาจารย์ครับ อะไรคือคุณค่าของชีวิตที่แท้จริงครับ?”

วันหนึ่งพระอาจารย์นำก้อนหิน ก้อนหนึ่งแล้วพูดกับศิษย์ว่า “เจ้าจงนำก้อนหินก้อนนี้ ไปขายที่ตลาด

แต่ไม่ต้องขายจริงๆ หรอกนะ เพียงแต่ให้คนตีราคาก็พอแล้ว คอยดูว่า แต่ละคน จะตีราคาก้อนหินก้อนนี้สักเท่าไร?”

ลูกศิษย์นั้น จึงนำก้อนหินไปขายที่ตลาด บางคนก็บอกว่า ก้อนหินก้อนนี้ใหญ่ดี สวยดี ให้ราคาสองบาท

บางคนก็บอกว่า ก้อนหินก้อนนี้มาทำเป็นลูกตุ้มชั่งน้ำหนักได้

ก็ตีราคาให้สิบบาท ที่สุดแต่ละคนก็ตีราคาไปต่างๆ นานา

แต่ราคา ที่ให้สูงสุดคือสิบบาท ลูกศิษย์รู้สึกดีใจ กลับไปบอกอาจารย์ว่า

“ก้อนหินที่ไม่มีประโยชน์อะไรนี้ ยังขายได้ถึงสิบบาท น่าจะขายออกไปจริงๆ ”

อาจารย์พูดขึ้นว่า “อย่าเพิ่งรีบขายก่อน

ลองพาไปขายในตลาดทองคำดู แต่ก็ อย่าขายออกไปจริงๆ ”

ลูกศิษย์จึงนำก้อนหินก้อนนั้น ไปขายในตลาดทองคำ

เริ่มต้นมีคนตีราคาให้หนึ่งพันบาท คนที่สองตีราคาให้หนึ่งหมื่นบาท

สุดท้าย มีคนให้ถึงหนึ่งแสนบาท ลูกศิษย์รู้สึกดีใจ

รีบกลับไปรายงานพระอาจารย์ถึงผลพลอยได้ที่นึกไม่ถึง

พระอาจารย์กล่าวต่อไป อีกว่า “นำก้อนหินนี้ไปตีราคา ที่ตลาดเพชร”

ลูกศิษย์จึงนำไปที่ตลาดค้าเพชร คนแรกให้ราคาหนึ่งแสน สองแสนสามแสน ไปเรื่อยๆ

เมื่อพ่อค้าเห็นไม่ยอมขายสักที จึงให้เขาตีราคาเอง

แต่ลูกศิษย์นั้นกล่าวว่า “พระอาจารย์ไม่ให้ขาย”

จึงนำก้อนหินนั้นกลับไปพูด กับพระอาจารย์ว่า “ก้อนหินก้อนนี้ คนให้ราคาถึงเรือนแสนแล้ว”

“ใช่แล้วตอนนี้อาจารย์ไม่อาจสอนเจ้าถึงเรื่องคุณค่าของชีวิต

เพราะเจ้ามองชีวิตของเจ้า เหมือนกับการตีราคาของตลาด

คุณค่าของชีวิตคนเรา ควรจะอยู่ในจิตใจของตนเอง

ต้องมีสายตา ของนักค้าเพชรที่เก่งที่สุดเสียก่อน

จึงจะมองเห็นคุณค่าที่แท้จริงของชีวิตคนเรา”

คุณค่าของคนเรา ไม่ได้อยู่ที่ราคา ที่อยู่ข้างนอก

แต่อยู่ที่เราให้ราคาของตัวเองราคาของเราทุกคนเป็นสิ่งที่ไม่มีสิ่งใดเปรียบเทียบ

ยอมรับตัวเอง ฝึกฝนตัวเองให้ช่องว่าง กับตัวเองได้เติบโต

พวกเราก็จะกลายเป็น “สิ่งที่มีค่าจนประเมินไม่ได้”

อุปสรรคทุกอย่างที่เกิดขึ้น ความปวดร้าวที่เกิดขึ้นทุกครั้ง

ความทุกข์ที่โหมกระหน่ำ ก็มีความหมายอยู่ในตัวของมัน