เตือนสติลูกทุกคน ที่ใดมีแม่ ที่นั่นคือ “บ้าน”

เตือนสติลูกทุกคน ที่ใดมีแม่ ที่นั่นคือ “บ้าน”

คนเราต่างให้ความรู้สึกผูกพันกับสิ่งต่าง ๆ ที่ได้พบเจอ ทั้งสถานที่ สิ่งของ และผู้คน โดยเฉพาะบุคคลที่เราใกล้ชิดมาตั้งแต่เกิด คนที่เราเห็นเขามาตั้งแต่จำความได้ คนที่เราเรียกว่า “แม่” และความรักของแม่ที่มีให้เรา ก็ยิ่งใหญ่จนหาอะไรเปรียบเทียบได้ยาก

1. แม่ต้องลำบากอุ้มท้องหนักถึง 9 เดือน ไม่ใช่เรื่องง่ายที่ใครสักคนจะยอมเสียสละ จากสาวสวยให้กลายมาเป็นผู้หญิงท้องโต แถมยังต้องท้องลาย แต่คำว่าแม่เสียสละได้ทุกอย่างเพื่อให้ลูกได้เกิดมา

2. เวลาป่วยก็สงสารลูกจนอยากจะเป็นแทน เพราะอยากจะให้ลูกมีร่างกายที่แข็งแรง ไม่ต้องทรมานกับการเจ็บป่วย แม่ของบางคนต้องไปขอพรกับสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ให้ปกป้องคุ้มครองลูกจนหายดี

3. ถึงแม้ว่าลูกจะโตขึ้น มีครอบครัว หรือไม่ว่าจะอายุเท่าไหร่ก็ตาม ก็ยังคงเป็นเด็กน้อยในสายตาของคนเป็นพ่อแม่เสมอ ต่อให้อายุมากแล้วพ่อแม่ก็ยังห่วงใยลูกเหมือนเดิม

4. เมื่อถึงเวลาที่ลูกต้องออกจากบ้าน พ่อแม่ก็ภาวนาขอให้ลูกเดินทางปลอดภัย เวลาที่ลูกต้องไปอยู่ไกลบ้าน ก็คอยไถ่ถามลูกตลอดเวลา ต่างคิดไปว่าลูกจะอยู่ได้ไหม จะกินอิ่มดีไหม เวลาไม่ได้ข่าวจากลูกนาน ๆ ก็คอยแต่เป็นกังวลจนนอนไม่หลับ

5. ตอนที่ลูกยังเล็กก็ส่งเสียเลี้ยงดู ให้เล่าเรียนสูง ๆ ให้มีชีวิตที่ดีกว่าพ่อแม่ เพื่อที่ลูกจะได้มีงานดี ๆ ทำ ไม่ต้องมาลำบากเหมือนพ่อแม่ เหนื่อยแค่ไหนก็ทนได้ เพื่ออนาคตของลูก

6. ไม่ว่าจะเป็นเสื้อผ้า กระเป๋า รองเท้า ข้าวของเครื่องใช้ ก็หามาให้ไม่ได้ขาด ไม่ให้น้อยหน้าใคร ๆ ทุกครั้งที่ต้องคอยตีสั่งสอน ในใจก็รู้สึกเจ็บแทนลูก พรางน้ำตาไหลไปด้วย

7. ตอนหัดเดินก็กลัวลูกจะหกล้ม คอยปกป้องดูแลทุกอย่างตลอด เรียกได้ว่า เป็นห่วงทุกเสี้ยววินาที เมื่อเริ่มพูดได้ เรียกได้แค่ “พ่อ, แม่” คำง่าย ๆ แค่นี้ ก็ทำให้คนเป็นพ่อแม่สุขใจอย่างบอกไม่ถูก

8. ความจริงใจของพ่อแม่ เป็นสิ่งที่หาได้ยากจากคนอื่น เพราะไม่ว่าจะเหนื่อยยากลำบากแค่ไหน ก็ยอมได้หมดเพื่อลูก คอยตื่นแต่เช้า กินนอนทีหลัง ดูลูกได้กินอิ่มนอนหลับเสียก่อน หาเงินมาให้ลูกใช้ให้มากที่สุด

9. พอถึงเวลาที่พ่อแม่อายุมากขึ้น เจ็บไข้ง่ายขึ้น พ่อแม่ไม่ได้ต้องการอะไรมากมาย ขอเพียงแค่เห็นลูกใช้ชีวิตต่อไปได้เอง ถึงแม้ว่าวันหนึ่งจะไม่มีท่านคอยดูแล แค่นี้พ่อแม่ก็สบายใจแล้ว

วันหนึ่ง เมื่อเราผ่านอะไรมามากพอ ได้เรียนรู้สิ่งต่าง ๆ มากขึ้น เราจะเข้าใจดีกับคำที่ว่า “บ้านไม่ใช่สถานที่ แต่เป็นผู้คน” เราจะอยู่ที่แห่งใดบนโลกก็ได้ ขอแค่มีคนที่เรารู้สึกว่า อยู่แล้วอบอุ่น อยู่แล้วสบายใจ ไม่ว่าที่ไหนก็เป็นบ้านได้ทั้งนั้น

ตอนท่านยังมีชีวิตอยู่ จงดูแลท่านให้ดีที่สุด ดูแลในตอนที่ยังมีโอกาส เพราะเมื่อท่านจากไปแล้ว ต่อให้อยากจะดูแลแค่ไหน ก็ไม่สามารถทำได้

ที่มา : bitcoretech