เมื่อลูกได้ดีแล้ว อย่าลืมดูแลพ่อแม่ คนเคยเลี้ยงเจ้ามา

เมื่อลูกได้ดีแล้ว อย่าลืมดูแลพ่อแม่ คนเคยเลี้ยงเจ้ามา

คนจีนโบราณกล่าวไว้ ลูกไปทำงานต่างประเทศ “เลี้ยงเสียเปล่า”

ลูกได้ดิบได้ดีมีชื่อเสียง “เลี้ยงคนอื่น” ลูกไม่มีหน้ามีตาอยู่กับพ่อแม่ “แก่แล้วก็พึ่งพาได้”

ทำไมถึงพูดแบบนี้ เพราะว่ายิ่งลูกก้าวหน้า ก็ยิ่ง “ห่างออกไป” ไปได้ดิบได้ดีในต่างที่ต่างถิ่น

แม้ว่าจะส่งเงินกลับมาเสมอ แต่ก็ทดแทนความอบอุ่นของการอยู่ข้างๆ ไม่ได้

ไม่สามารถตอบแทนบุญคุณได้จริงๆ มีแค่ลูกที่ไม่ได้มีหน้ามีตา ถึงจะทำงานอยู่แถวบ้านเกิด อยู่กับพ่อแม่

แม้ว่าจะไม่มีเงิน แต่ก็อยู่เป็นเพื่อนทุกวัน ดูแลพ่อแม่ตอนแก่

เทียบกันแล้ว ลูกๆ ที่ได้ดิบได้ดี แสดงความกตัญญูด้วยวัตถุ

ในขณะที่ลูกที่ไม่ได้มีหน้ามีตา แสดงความกตัญญูด้วยการเอาใจใส่

โดยเฉพาะครอบครัวที่มีพี่น้องเยอะ ก็จะยิ่งเห็นชัด ถ้าเป็นลูกคนเดียว ลูกไปๆ มาๆ ปีละไม่กี่ครั้ง คนแก่อยู่บ้านก็เหงา

พวกเรามักจะพบว่า ลูกที่ได้ดิบได้ดี จะเป็นที่โปรดปรานของพ่อแม่ตั้งแต่เล็กๆ

ได้รับความใส่ใจและความรักมากกว่า เป็นความภาคภูมิใจของพ่อแม่

เวลามีแขกบ้าน หรือพ่อแม่พาไปพบญาติพี่น้อง ก็มักจะชมลูกที่เรียนดีไม่หยุด เวลาพูดก็เสียงดังโดยไม่รู้ตัว

ส่วนลูกไม่มีหน้ามีตา ก็ไม่ใช่คนโปรดของพ่อแม่ เป็นคน “ไม่มีประโยชน์” ในสายตาพ่อแม่

มักจะโดนดุโดนตี อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

บางครั้งพ่อแม่มักจะละเลย คิดว่า “ขายหน้า เลี้ยงเสียข้าวสุก”

ตอนที่พ่อแม่มอบ “ความรัก” ให้กับลูกที่มีหน้ามีตา

พวกท่านก็ค่อยๆ อายุมากขึ้น เงินทองก็เริ่มหมดไป เพื่อส่งเสียให้ลูกๆ เรียนหนังสือ

จากนั้นพ่อแม่ก็เอาของเหลือๆ ไม่กี่ อย่างยกให้ลูกที่ตนเห็นว่าไม่ได้ความ

ทำให้ลูกประเภทนี้ไม่เคยได้อะไรเลย ทำได้แค่ทำงานบ้านหาเลี้ยงชีพ ไปวันๆ ใช้ชีวิต อย่างยากลำบาก

“ญาติ ที่อยู่ห่างไกลเทียบไม่ได้กับเพื่อนบ้าน” เมื่อพ่อแม่แก่ตัวลง จะฝากความหวังไว้ที่ใคร?

คิดว่าเงินทองจะแทนที่ความเอาใจใส่ หาข้าวหาน้ำให้กินได้มั้ย ?

แม้ว่าจะมีเงินไปอยู่บ้านพักคนชรา ก็รู้สึกว่างเปล่า เหงาอย่างเลี่ยงไม่ได้

มีลูกๆ ที่รับพ่อแม่ไปอยู่ด้วยกันในเมือง แต่พ่อแม่ก็ไม่คุ้นเคย หรืออาจจะเกิดปัญหาระหว่างวัย อยู่ด้วยกันไม่รอด

ต่อให้บ้านใหญ่โตหรูหราแค่ไหน ก็สู้บ้านตัวเองไมได้ คนชราส่วนใหญ่จึงเลือกที่จะแก่อยู่ที่บ้านตัวเอง

พ่อแม่แก่แล้ว ไม่มีลูกๆ คอยดูแล แม้ว่าจะมีลูกๆ บางคนเถียง “พ่อแม่เลี้ยงพวกเรามา เราเป็นสายเ ลื อ ด ของท่าน”

จะใจร้ายไม่ดูแลท่านได้ยังไง ถ้าคุณไปได้ดิบได้ดีมีหน้ามีตา

อย่าลืมกลับบ้านบ่อยๆ กลับไปดูแลพ่อแม่ เงินทองเทียบไม่ได้กับเวลาที่ไปอยู่ข้างๆ