เห็นแก่ตัวให้น้อย คิดถึงคนอื่นให้มาก

เห็นแก่ตัวให้น้อย

เห็นแก่ตัวให้น้อย คิดถึงคนอื่นให้มาก

ถ้าเป็นไปได้.. ชีวิตนี้ควรเห็นแก่ตัวให้น้อย คิดถึงผู้อื่นให้มาก เรื่องนี้พูดง่าย แต่ทำยาก จำเป็นต้องใช้ความเข้าใจชีวิตในหลายแง่มุม

อาจต้องผ่านอะไรมามาก จนคิดได้ว่า เห็นแก่ตัวไปก็เท่านั้น ตา ยแล้วก็เอาอะไรไปไม่ได้

น่าแปลกที่กว่าจะเข้าใจสิ่งนี้ได้ คนส่วนใหญ่ก็ใช้เวลานานพอดู หากทุกคนเข้าใจได้เร็ว ก็จะไม่สร้างความเดือดร้อนให้ตนเองและผู้อื่น

หากยอมรับความจริง ตั้งสติ และคิดให้นานพอ เราจะเห็นเลยว่า ความเห็นแก่ตัวของเรานั่นเอง ที่เป็นตัวตนของความทุกข์

ทุกข์ไม่ได้เกิดจากใครทำ เราทำตัวเองทั้งนั้น กิเลสของเรานั่นเองที่ลงมือทำร้ายตัวของเรา

ใครมีครบทั้ง 3 อย่างนี้ คุณคือคนมีบุญวาสนามาก

มีข้าวให้กิน และกินข้าวได้ คือวาสนาอย่างที่หนึ่ง

มีเตียงให้นอน และนอนหลับได้ คือวาสนาอย่างที่สอง

มีเรื่องให้หัวเราะ และหัวเราะได้ คือวาสนาอย่างที่สาม

หากเธอมีทั้งสามอย่างนี้ เธอคือคนมีวาสนา

เพราะบางคนมีข้าวปลาอาหารอยู่เต็มโต๊ะ เขากลับกินไม่ได้

เพราะบางคนมีเตียงสวยหรูอยู่ในบ้าน เขากลับไม่ได้นอน

เพราะบางคน แม้จะอยู่ท่ามกลางเรื่องหัวเราะ เขาก็อยากหัวเราะ แต่มันหัวเราะไม่ออก

ความสุขไม่ใช่เรื่องยาก เพราะหากมันยาก ไฉนจึงเรียกว่าสุข

ที่มา เรื่องดี ๆ มีข้อคิด, ตามสบาย