โบราณว่า อย่าได้ไปเที่ยวแข่งบุญวาสนากับใคร

โบราณว่า อย่าได้ไปเที่ยวแข่งบุญวาสนากับใคร

จงพอใจในวาสนาของตัวเอง เพราะแข่งเรือแข่งพายแข่งได้ แข่งบุญแข่งวาสนาแข่งไม่ได้

คำที่ว่าแข่งเรือแข่งพายแข่งได้ แข่งบุญแข่งวาสนาแข่งไม่ได้ คำนี้เราได้ยินกันจนคุ้นหู

ดังนั้น เมื่อรู้อย่างนี้ จงพอใจใน “วาสนา” ของตัวเองจากหลวงตามหาบัว

นับว่าเป็นบุญวาสนาที่คนอย่างเราได้เกิดมา เมื่อคนเราได้เกิดมาแล้ว จงพอใจในวาสนาของตอนเอง

อย่าได้คิดไปเปรียบเทียบกับใคร ให้เรารู้สึกด้อย

เพราะคนเราแต่ละคนเกิดมาแต่ละคน ต้นทุนต่างกันจนรวยไม่เท่ากัน นั้นเป็นเรื่องธรรมดา

การปฏิบัติตามศาสนาธรรม ของพระองค์ มนุษย์อย่างเรา เฉพาะอย่างยิ่ง

ชาวพุทธเป็นผู้ได้เปรียบแก่สัตว์ทั้งหลายอยู่มากมาย

คนเราเกิดมามีความคิด สามารถประกอบอาชีพ เพื่อหาเลี้ยงตัวเองได้ ได้ชื่อว่าเป็นสัตว์ประเสริฐ

ใยเราต้องไปน้อยใจในวาสนาให้เป็น ทุ ก ข์ ใจตัวเอง เรายังมี ดีและได้เปรียบสัตว์ทั้งหลายเหล่านั้น

ดังนั้นแล้ว เราจงมองหาสิ่งที่ดีในตัวเอง แล้วนำเอามาใช้ อย่าเฝ้ามองหาวาสนาให้ลอยเข้ามาหา

แต่จงลงมือทำ ให้ชีวิตมีความสุขได้ คนบางคนเฝ้ารอแต่ บุญ แต่วาสนา บุญเก่า

ให้ชีวิตเจริญรุ่งเรืองแต่ไม่ยอมลงมือทำ วาสนานั้นจะเกิดขึ้นมาได้อย่างไร

คนเรานั้น ไม่ต้องเอายาพิษ เป็นฟืนเป็นไฟเข้ามาเผาภายในจิตใจ ขอให้พอใจ

ในอำนาจวาสนาของตัวเอง หากเราพอใจในสิ่งที่ตนมีแล้วนั้นจิตใจเราจะไม่ต้องการ

อะไรเพิ่มขึ้นมาอีก นอกจากสิ่งที่ตนเองมี ความทุกข์ร้อนใจก็จะไม่เกิด

เราเกิดมาในชาตินี้ได้มอบกาย ถวายชีวิต กับพระพุทธเจ้าพระธรรมพระสงฆ์

เรียกว่า มอบกับธรรมชาติอันประเสริญแล้ว ดังคำกล่าวของ (หลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน)

อย่างไรก็ตาม อย่าได้เอาตัวเรา ไปเปรียบเทียบกับเพื่อน หรือใครๆ เด็ดขาด

เพราะจะทำให้เราเป็นทุกข์เสียเอง คำว่าแข่งเรือแข่งพายแข่งได้ แข่งบุญแข่งวาสนาแข่งไม่ได้

จะคอยเตือนใจเราให้พอใจในสิ่งที่ตนมี และไม่คิดแข่งกับใคร นอกจากเอาชนะใจตนเองแล้ว ให้เราพอใจในวาสนาของเราเองด้วย