ไม่มีสิ่งใดในโลกนี้ ที่เป็นของเธอ

ไม่มีสิ่งใดในโลกนี้

ไม่มีสิ่งใดในโลกนี้ ที่เป็นของเธอ

แม้แต่ร่างกายที่เธอหลงใหล คนรักที่เธอผูกพัน ลูกหลานที่เธออาลัย ทรัพย์สมบัติที่เธอหวงแหน ทุกสิ่งที่เธอมีอยู่ในเวลานี้ เธอมีสิทธิ์แค่ใช้ ไม่มีสิทธิ์ครอบครองไว้ตลอดไป

ก็แค่ยืมใช้ในช่วงเวลาหนึ่งเท่านั้นเอง สรรพสิ่งมีเกิดขึ้น ตั้งอยู่ เสื่อมสลาย และสุดท้ายย่อมดับสูญ ต่อให้เธอมีกำลังดั่งช้างสาร หรืออำนาจใด ๆ ก็ยากฉุดรั้งให้ยั่งยืนได้

เธอและฉัน มาสู่โลกนี้ดั่งแขกผู้มาเยือน ตอนมาเธอร้องไห้ ตอนไปจงยิ้มให้ สำคัญก็เพียงแค่ถนอมเวลาที่ได้ใช้ชีวิตร่วมกัน ยืมกายนี้สร้างคุณค่าให้ทั้งตัวเธอและใคร ๆ

สักวันเมื่อเธอและฉันต้องจากไป เธอและฉันจะได้ไม่มีอะไรติดค้าง ค้างคาในใจ..

ทุกคนอยากมีจิตใจสงบ แต่มักปล่อยความคิดจนฟุ้งซ่าน

ทุกคนอยากมีจิตใจดี แต่มักไม่รู้จักการอภัยให้คนอื่น

ทุกคนอยากมีร่างกายแข็งแรง แต่ก็ขี้เกียจออกกำลังกาย

ทุกคนอยากมีสุขภาพสมบูรณ์ แต่ก็ไม่รู้จักกินนอน พักผ่อน และเว้นห่างสุรายาเมา

ทุกคนอยากมีมิตรดี แต่มักเอาแต่ใจตนเองจนเกินไป

ทุกคนอยากได้ความปลอดภัย แต่ก็สร้างความเจ็บใจให้ชาวบ้านเป็นนิตย์

ทุกคนอยากมีเงินมีทอง แต่กลับจับจ่ายใช้สอยฟุ่มเฟือย

ทุกคนอยากได้ไปเกิดในสุคติโลกสวรรค์ แต่ก็ไม่เคยเห็นค่าของการรักษาศีล

“หยุดทำร้ายตัวเอง” โกรธ คือ การใช้ความผิดของคนอื่น มาลงโทษตัวเอง

กลุ้ม คือ ใช้ความผิดของตัวเอง มาลงโทษตัวเอง

เสียใจภายหลัง คือ เอาเรื่องที่ผ่านไปแล้ว ที่แก้ไขไม่ได้ มาทรมานตัวเอง

กังวล คือ ใช้ภัยที่จินตนาการขึ้นมาเอง มาหลอกให้ตัวเองกลัว

โดดเดี่ยว คือ กักบริเวณตัวเอง ด้วยคุกที่คิดขึ้นเอง

การรู้สึกว่ามีปมด้อย คือ ใช้สิ่งที่คนอื่นเหนือกว่า มาทำร้ายตัวเอง

เรื่องทั้งหมดนี้ ถ้าฝึกมีสติรู้เท่าทันใจ ไม่หลงไปกับความคิด ไม่หลงทำตามกิเลส เท่านี้ก็ไม่ทุกข์ใจ

อย่าเพิ่งเชื่อ แต่ขอให้ท่านลองฝึกดู แล้วจะรู้ความจริงด้วยตัวของท่านเอง

ที่มา เรื่องดี ๆ มีข้อคิด