ไม่มีใครในโลกที่เก่ง..จนไม่ต้องการความช่วยเหลือจากใคร

ไม่มีใครในโลกที่เก่ง..จนไม่ต้องการความช่วยเหลือจากใคร

ยืนหยัดทำในเรื่องง่ายได้ คือไม่ง่าย ยืนหยัดทำเรื่องธรรมดาได้ คือไม่ธรรมดา

คำว่าความสำเร็จนั้น คือการยืนหยัดทำในเรื่องธรรมดาจนเกิดคำว่าไม่ธรรมดา

ต่อให้เดินช้า ขอเพียงแค่ไม่ละความพยายาม ก็ถือว่าเข้าใกล้จุดหมายมากกว่าคนที่ยังยืนลังเลอยู่ที่เดิม

ไม่มีใครในโลกที่เก่งจนไม่ต้องการความช่วยเหลือจากใคร และไม่มีใครในโลก

ที่ด้อยความสามารถ จนช่วยอะไรใครไม่ได้ เราต่างก็พึ่งพาคนอื่นด้วยกันทั้งนั้น

ไม่มีสังคมใดที่สมบูรณ์แบบ คนคิดลบถูกสภาพแวดล้อมคุมใจ คนคิดบวกยกใจคุมสภาพแวดล้อม

ไม่มีอะไรในโลกนี้ที่เป็นของเรา แค่ให้ใช้ แต่ไม่ใช่ครอบครอง เมื่อใดครอบครอง เมื่อนั้นทุกข์

ความสุขเหมือนไอสครีม เพราะอร่อยจึงชอบ จึงเพลิดเพลิน

ความทุกข์เหมือนยาขม เป็นสิ่งที่ทนได้ยาก จึงเกิดความชัง กว่าจะกลืนได้แต่ละคำจึงยาก

เมื่อรู้ความจริงของชีวิตว่า “ไม่มีใครหลีกหนี้ทุกข์และสุขพ้น” เธอจงอยู่กับสิ่งนั้นด้วยความเข้าใจ

เมื่อใดที่ความสุขผ่านเข้ามาในชีวิต จงใช้จิตปกติสัมผัส “เฮ้ ได้เวลาเจอกันอีกแล้วสินะ”

เมื่อใดที่ความทุกข์ย่างกรายเข้ามาในชีวิต ก็ใช้จิตปกติสัมผัส “เฮ้ มาแล้วเหรอ ฉันรอเจอเธอเหมือนกันนะ

ครั้งนี้เธอจะสอนฉันเรื่องอะไร? ขอบคุณนะ ยามเจอความสุขก็อย่าดำดิ่งจนเกินไป ยามเจอความทุกข์ก็อย่าจมปลักจนเกินไป

ดึงเส้นความสุข ความทุกข์ ให้เป็นปกติ เขาทั้งสองต่างก็เป็นเพื่อน เป็นมิตร และเป็นครูสอนเราให้เข้าถึงความจริง

ใครบ้างไม่เคยพานพบ สุขทุกข์ล้วนอยู่ที่ใจ อย่าปฏิเสธหรือผลักไส

เพราะเมื่อมันย่างกรายเข้ามาในชีวิตได้ ย่อมตีจากไปได้ในสักวันเช่นกั