13 เรื่องราวของแม่ ที่เราไม่มีวันเข้าใจ จนกว่าจะได้เป็นพ่อเป็นแม่คน

1. ครั้งหนึ่งแม่เคยสาว

ก่อนที่เราจะได้เกิดมา ครั้งหนึ่งแม่ของพวกเราเคยสาว เคยสวย เคยเป็นเด็กวัยรุ่น ช่างฝันเหมือนเรานี่แหล่ะ

ท่านเคยฝันว่า วันหนึ่งท่าจะมีครอบครัวที่น่ารัก มีสามีที่ดี และมีลูกที่น่ารัก มีครอบครัวอบอุ่น

แต่ชีวิตจริงก็ไม่ได้เป็นแบบนั้นซะทีเดียว แต่แม่ก็คิดว่า “ช่างมันเถอะ ไม่เป็นไรหรอก”

2. แม่เคยอุ้มท้องเรา

ตอนแม่อุ้มทองเรา แม่ต้องแบกน้ำกว่า 15 กก. ตลอดระยะเวลา 9 เดือน กว่าเราจะคลอดออกมา กว่าเราจะได้ลืมตาดูโลก

แม่ต้องเจ็บปวดที่สุดในชีวิตในวันที่คลอดเรา อย่างที่เรารู้ๆ กันอยู่ว่า การคลอดลูกมันทรมานมาก เราไม่มีทางรับรู้ความรู้สึกนั้นได้เลย

จนกว่าเราจะได้คลอดลูกเอง หลายคนอาจลืมไปแล้วว่าผู้หญิงคนหนึ่งจะทนแบกอะไรหนักๆ ไว้ตลอด 9 เดือน

และเจ็บปวดจนเกือบขาดใจ ต า ย เพื่อให้เราได้เกิดมา แต่เพียงแค่เห็นหน้าลูก น้ำตาแม่ก็ไหล ลืมความเจ็บปวดนั้นไปเสียสิ้น

3. เราเคยดื่มนมแม่

แม่เคยสาว เคยสวย เคยรูปร่างดีกว่านี้ เคยมีผิวที่ดีกว่านี้ จนวันที่ต้องทำงานทุกอย่างในบ้าน ทั้งต้องเลี้ยงลูก ทุกอย่างในชีวิตของแม่คือลูก

ทุกลมหายใจก็คือลูก เ ลื อ ด ในอกผสมกลั่นเป็นน้ำนม ยิ่งช่วงอุ้มท้อง สิ่งที่กินไปทั้งหมด แม่ก็ต้องแบ่งให้เราด้วย ร่างกายของแม่ก็เริ่มแห้งเหี่ยวลง

4. แม่ทุ่มเทเวลาให้เรา

ถ้าเรายังไม่ลืม ตอนนี้เรามีเวลาชีวิตเป็นของตัวเองยังไง ในอดีต แม่ก็เคยมีเวลาเหมือนที่เรามีตอนนี้ แต่ตั้งแต่เราเกิดมา เวลาทั้งหมดของแม่

ก็กลายเป็นของเราทันที โดยเฉพาะในปีแรกที่ต้องคอยประคบประหงมลูกน้อย เงินที่หามาได้ก็ถูกใช้ซื้อของจำเป็นของลูกน้อย มันไม่ง่ายเลยสำหรับเงินก้อนนั้น

5. แม่เก็บเงินไว้ให้ลูกเรียน

เมื่อเราเข้าโรงเรียน วันแรกที่แม่ยังทำใจไม่ได้ที่จะต้องห่างจากลูกน้อย ด้วยความเป็นห่วงอย่างที่สุด ไหนจะค่าเทอม ค่าชุดนักเรียน

ทุกอย่างแม่ต้องแบ่งเงิน และลดคุณภาพตัวเองลงทั้งหมดเพื่อลูก เราจะเห็นได้ว่า ช่วงเวลานี้แม่ไม่ได้ไปเที่ยวอีกต่อไป เพราะท่านคิดถึงอนาคตของเรา

6. แม่เห็นเราเป็นเด็กน้อยเสมอ

ตอนเราเป็นวัยรุ่น ทุกอย่างยิ่งยากขึ้นไปอีก จากแม่ที่เคยให้คำปรึกษากลับกลายเป็นคนที่ไม่รู้อะไรเลยในสายตาเรา เพราะเราติดเพื่อน

เราเริ่มมีสังคมเป็นของตัวเอง เราเริ่มมีความลับกับแม่ เริ่มตะคอกแม่ และโกรธแม่บ่อยขึ้น แต่ในสายตาของแม่ แม่ยังคงมองเราเป็นเด็กน้อย

ในสายตาท่านเสมอ เราน่าจะลืม วันที่เราพูดอ้อแอ้ พูดไม่รู้เรื่อง คอยถามแม่ว่าอันนั้นอะไร อันนี้อะไร ตลอดทั้งวัน แต่แม่ก็ไม่เคยรำคาญเราเลย

7. แม่รักเรา แต่เราก็รักคนอื่น

ครั้งแรกที่เรามีความรัก ครั้งแรกที่เราอกหัก แม่แอบมองดูเราห่างๆ และเสียใจกับเราไปด้วย เราอาจจะลืมไปแล้วว่า

คนที่รักเรามากที่สุด คือแม่ของเราต่างหาก คนๆ นั้นเป็นใคร ไม่ได้เลี้ยงเรามา ทำไมเราถึงต้องเสียน้ำตาให้เขา

8. แม่ดีใจกว่าเรา ในวันที่เราเรียนจบ

เมื่อเราเรียนจบ พ่อแม่ดีใจกว่าเราอีก วันนั้นคือวันที่พ่อแม่ภูมิใจมากที่สุด

9. ลูกได้ทำงาน เป็นวันที่แม่ภูมิใจ

วันแรกของการไปทำงาน เหมือนเป็นการเปิดโลกใบใหม่ เราพบเจอผู้คนใหม่ๆ มากมาย แต่พอแม่ยังอยู่ในโลกใบเดิม

ยิ่งถ้าเราต้องเดินทางไปอยู่ที่อื่น หรือไปทำงานไกลๆ อย่าลืมนึกถึงสองเฒ่าที่รออยู่ที่บ้าน

10. แม่คอยดูเราอยู่ห่างๆ

คนที่ดี และไม่ดีมากมายผ่านเข้ามาในชีวิตเรา มีคนเข้ามา และก็จากไป คบๆ เลิก มีพบมีจาก

แต่พ่อแม่ยังคอยมองดูเราอยู่ห่างๆ ไม่เคยจากไปไหน เราอาจจะลืมพ่อแม่ไปบ้าง และพวกท่านก็ไม่เคยมาก้าวก่ายอะไรในชีวิตเรา

ท่านอาจจะตกยุคไปบ้าง สงสัยในชีวิตเราแต่ก็ไม่กล้าถาม หลายคนมองพ่อแม่เป็นอากาศไปแล้ว

11. แม่เริ่มเจ็บป่วย

วันที่เรามีครอบครัวเป็นของตัวเอง กับคนที่เรารัก ยิ่งเรามีครอบครัว พ่อแม่ก็ยิ่งห่วงเรามากขึ้น

หรือหากเราอยู่คนเดียว พ่อแม่ก็ไม่ได้ห่วงเราน้อยลง ณ จุดนี้ พ่อแม่เริ่มกังวลว่าตัวเองจะเป็นโรคร้ายอะไรหรือเปล่า

ท่านเริ่มกลัวจะไม่ได้อยู่ดูแลเรา ท่านเริ่มกังวลว่าเราจะเจอคนดีๆ ไหม พ่อแม่ก็แค่คนแก่ๆ คนหนึ่ง

12. แม่ยังยึดติด

วันที่ชีวิตเรากำลังไปได้สวย ชีวิตของพ่อแม่ก็กำลังร่วงโรยเช่นกัน เราอาจจะลืมว่าเราผ่านทั้งหมดในชีวิตมาได้อย่างไร ทุกอย่างเป็นเหมือนฝัน

พ่อแม่ก็คิดเช่นนั้นเหมือนกัน ท่านเคยเป็นเด็ก เคยเป็นวัยรุ่น เคยทำงาน เคยแต่งงาน เคยมีครอบครัว และมีลูกน้อย

ท่านหวังเพียงแค่ให้เราเป็นคนที่ดี ท่านเป็นห่วงลูกตัวเองมากๆ ทั้งๆ ที่ ก็รู้อยู่แก่ใจว่าไม่ควรยึดติด

13. มีพบต้องมีจาก

ช่วงสุดท้ายของชีวิต ที่เราไม่เคยคิดว่าจะมาถึง วันหนึ่ง พ่อแม่อาจจะเรียกเราไปพบ

และพูดบางอย่างที่เลื่อนลอย คำพูดนั้นเบาบางเหมือนกับไม่มีอะไร ท่านเริ่มรู้ตัวแล้ว ท่านเริ่มปลงกับชีวิต

และไม่ยึดติดอีกต่อไป วันที่ท่านต้องไป วันที่เราเติบโตขึ้น มีครอบครัว มีลูกเป็นของตัวเอง วันนั้นแหล่ะ เราถึงจะเข้าใจพ่อแม่ของเราจริงๆ